Αγρός

Γιατί η γη και οι καρποί της είναι για όλες και όλους μας...

2011-12-03T00:19:00.000+02:00

Στις 20 και 27 Νοέμβρη, για δύο συνεχόμενες Κυριακές πραγματοποιήσαμε στο πάρκο τρίτση δραστηριότητες που έχουν να κάνουν με τη γη, την καλλιέργεια, τα δέντρα και τη φροντίδα τους. Την πρώτη Κυριακή, φυτεύοντας τα χειμερινά κηπευτικά στο χωράφι στον ευρύτερο χώρο της κατάληψης του Αγρού –με το τέλος των εργασιών φάγαμε και ήπιαμε όλοι κι όλες μαζί- και τη δεύτερη μαζεύοντας τις ελιές αριστερά της πάνω εισόδου του πάρκου από Φυλής, φροντίζοντας ταυτόχρονα και για το κλάδεμά τους. Ο καιρός καλός και η διάθεση του κόσμου ακόμα καλύτερη. Συνεπείς λοιπόν στο ραντεβού μας κι αυτή τη χρονιά, προτάσσουμε μέσα από τέτοιες συνευρέσεις τη συλλογική οικειοποίηση της γης, τη ρήξη με εκείνους που την εμπορεύονται, τη δράση μέσα από διαδικασίες ανττιιεραρχικές, αυτοοργανωμένες, χωρίς ειδικούς, κομματικούς, χρηματοδότες, αλλά και μακριά από τις κυρίαρχες οικολογικές ρητορείες που κάνουν τελικά πιο εύκολη τη λεηλασία των λιγοστών πια δημόσιων χώρων.

Αλλά και πιο πέρα, βλέπουμε αυτές τις κινήσεις και κάπως αλλιώς. Στην περίοδο που διανύουμε, με τη φτώχεια να κατακλύζει όλο και περισσότερους ανάμεσά μας, προτείνουμε την αυτοδιαχείριση της γης ως μια από τις απαντήσεις που μπορούμε να δώσουμε ενάντια στα σχέδια των «από πάνω». Να μην αφήσουμε τη μιζέρια, τη μοναξιά, την εξατομίκευση και το κέρδος να μας πνίξουν. Να επιδωθούμε σε συλλογικές χειρονομίες μοιράσματος και χαρίσματος. Το να καλλιεργήσουμε συλλογικά τη γη, να συλλέξουμε τους καρπούς από τα δέντρα, φροντίζοντάς τα ταυτόχρονα, το να μοιραστούμε και να χαρίσουμε τους καρπούς είναι ταυτόχρονα και κινήσεις να σταθούμε ο ένας δίπλα στην άλλη. Τώρα και πάντα.

*Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε στη συγκομιδή των ελιών

2011-11-14T00:05:00.004+02:00

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΓΡΟ

Ας μοιραστούμε τη χαρά της επαφής με τη γη,

αλλά και τη χαρά της ανυπακοής

στη διαμεσολάβηση και τις απαγορεύσεις

του κάθε φορέα, της κάθε εξουσίας.

Να εναντιωθούμε έμπρακτα στην

εμπορευματοποίηση του πάρκου.

Να σταθούμε απέναντι στη λεηλασία

των λιγοστών πια δημόσιων χώρων.

την Κυριακή 20 Νοέμβρη στις 11π.μ.

στον χώρο του Αγρού

Φυτεύουμε τα χειμερινά κηπευτικά.

Σε μια προσπάθεια να διαφυλάξουμε τις

παραδοσιακές ποικιλίες, καλλιεργούμε τη

γη μακριά από βιομηχανοποιημένα πρότυπα,

μακριά από λογικές κέρδους και ειδικούς.

Καλλιεργούμε τη γη με τα ίδια μας τα χέρια,

φροντίζουμε όλοι μαζί το χωράφι και

μοιραζόμαστε τη σοδειά.

Θα ακολουθήσει συλλογική κουζίνα

και

την Κυριακή 27 Νοέμβρη στις 11π.μ.

στην 2η είσοδο του πάρκου
από λεωφόρο Χασιάς (6η στάση)

Μαζεύουμε και κλαδεύουμε συλλογικά τις ελιές στο

πάρκο. Στην περίοδο που διανύουμε, με τη φτώχεια

να κατακλύζει όλο και περισσότερους ανάμεσά μας,

το να συλλέξουμε τους καρπούς από τα δέντρα,

φροντίζοντάς τα ταυτόχρονα, είναι επιβεβλημένη

ανάγκη που χρειάζεται να ξεπεράσει τις όποιες αναστολές.

Μοιραζόμαστε τους καρπούς που συλλέγουμε.

Στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλο.

ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ! ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ!

2011-11-13T23:43:00.001+02:00

Στις 17 Νοέμβρη
πέμπτη
ο Αγρός δεν θα πραγματοποιήσει το καθιερωμένο του άνοιγμα στις 4:00μμ.

Απέναντι σε έναν πολιτισμό που μας θάβει...

2011-10-11T16:29:00.010+03:00

... αυτού της εξουσίας

...ήρθε ο καιρός να γίνουμε σπορά του δικού μας πολιτισμού.

Αυτού χωρίς εξουσία.

2011-09-21T19:38:00.003+03:00

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΡΟ

Γιατί το θερινό σινεμά συνεχίζεται ...

Πορεία αλληλεγγύης στην κατάληψη έπαυλης κουβέλου Σάββατο 24/9

2011-09-20T13:10:00.000+03:00

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας...

2011-09-20T13:04:00.000+03:00

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ (κείμενο για την εμπρηστική επίθεση που δέχτηκε η κατάληψη έπαυλης κουβέλου)

Ξημερώματα Πέμπτης 15/09/2011 και ώρα 3:30 η κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου που βρίσκεται στη συμβολή των οδών Διονύσου & Σόλωνος στο Μαρούσι, δέχεται εμπρηστική επίθεση. Αποτέλεσμα της πυρκαγιάς είναι να καταρρεύσει η στέγη και να καούν 4 δωμάτια του κτιρίου. Η Έπαυλη Κουβέλου, που τελεί υπό κατάληψη από τις 7 Απριλίου του 2010, αποτελεί για εμάς στέγη των πολιτικών μας ιδεών και ορμητήριο των πολιτικών μας δράσεων ενώ ταυτόχρονα λειτουργεί και ως ελεύθερος κοινωνικός χώρος. Μέσα σ’ αυτό το χρονικό διάστημα με πρόταγμα μας την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη, λειτουργώντας με αντιιεραρχικές δομές καταφέραμε να καθαρίσουμε το χώρο και να τον καταστήσουμε λειτουργικό, να πραγματοποιήσουμε εκδηλώσεις πολιτικού περιεχομένου, καθώς και να παρέμβουμε στην τοπική κοινωνία με δράσεις αντιπληροφόρησης.

Σε περίοδο συστημικής κρίσης, (πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής, θεσμικής) και ενώ παρατηρούνται φαινόμενα κοινωνικής όξυνσης και κοινωνικού αναβρασμού, το κράτος επιλέγει να θωρακιστεί εντείνοντας το βαθμό καταστολής για να διατηρήσει τη θέση ισχύος του. Στόχος του είναι να «χτυπήσει» κάθε κομμάτι του κοινωνικού συνόλου που αντιστέκεται στους σχεδιασμούς του. Τα πολιτικά στέκια και οι καταλήψεις αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του αγώνα βρίσκονται στο στόχαστρο του κατασταλτικού μηχανισμού, ο οποίος δρα εναντίον τους με εκκενώσεις, έρευνες και αποδόσεις κατηγοριών που πολλές φορές συνοδεύονται από υπέρογκες εγγυήσεις. Κι αυτό διότι αποτελούν εστίες πολιτικών ζυμώσεων, συσπείρωσης των αγωνιζόμενων και συλλογικοποίησης της δράσης τους.

Η πολιτική δράση τέτοιων εγχειρημάτων, που αυξάνονται τον τελευταίο καιρό στον ελλαδικό χώρο, είναι φυσικό να βρίσκει απέναντί της και διάφορες νεοφασιστικές ομάδες. Ομάδες που ενοχλούνται άμεσα από τα προτάγματα που προβάλλονται από αυτούς τους χώρους, όπως αυτά της ισότητας και της αλληλεγγύης μεταξύ όλων των κοινωνικών υποκειμένων χωρίς διακρίσεις και διαχωρισμούς. Οι εμπρηστικές επιθέσεις σε κατειλημμένους χώρους και στέκια αποτελούν συνηθισμένη τους τακτική, καθώς έχουν σημειωθεί επίσης και κάποιοι τραυματισμοί συντρόφων που συμμετέχουν σ’ αυτούς. Επιπλέον δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε δει τη σύμπραξη κράτους και παρακράτους σε συμμορίτικα χτυπήματα, όχι μόνο ενάντια σε πολιτικούς χώρους αλλά και σε πογκρόμ μεταναστών, πορείες κλπ.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν την εμπρηστική επίθεση που έγινε στην κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου ως αναμενόμενη στάση του πολιτικού μας εχθρού, που πιστεύει ότι μια τέτοια κίνηση μπορεί να μας φοβίσει και να αποδυναμώσει την πολιτική μας συλλογικότητα. Όμως η φωτιά, μπορει να προκάλεσε υλικές φθορές αλλά δυνάμωσε τη θέλησή μας και την αποφασιστικότητά μας για συνέχιση του αγώνα μας ως πολιτική οντότητα. Τέλος ως κομμάτι του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου, θεωρούμε ότι ένα τέτοιο χτύπημα δεν αποτελεί χτύπημα σε μια μεμονωμένη ομάδα αλλά σε έναν ευρύτερο πολιτικό χώρο. Έναν χώρο που βασισμένο στις αρχές της αλληλεγγύης συσπειρώνεται και αντιστέκεται δυναμικά σε τέτοιου είδους φασιστικές επιθέσεις.

10, 100, 1000 ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΠΛΗΞΗΣ

Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου
Διονύσου & Σόλωνος, Μαρούσι

Με αφορμή ένα ακόμη φεστιβάλ

2011-09-12T16:36:00.015+03:00

Την Κυριακή 11/9/2011 έγινε μοίρασμα εκατοντάδων κειμένων από τη συλλογικότητα του Αγρού στο πάρκο Τρίτση, με αφορμή το φεστιβάλ της ΚΝΕ, που ξεκινά σε λίγες ημέρες μέσα στο πάρκο.
Η ανταπόκριση του κόσμου στο κείμενο που μοιράστηκε ήταν θετική, πλην κάποιων ανθρώπων της κνε που μας πλησίασαν για να μας ρωτήσουν με το γνωστό ...«ευγενικό» τους τρόπο: "με ποιο δικαίωμα μοιράζουμε κείμενα που γράφουν βρωμιές για «το κόμμα του λαού»". Οι απαντήσεις που πήρανε ήταν ανάλογες της περίστασης και του ύφους τους και το μοίρασμα συνεχίστηκε με περίσσεια διάθεση.

Να σημειωθεί ότι χώροι του πάρκου έχουν ήδη αρχίσει να χρησιμοποιούνται από την κνε, στο στάδιο προετοιμασίας του φεστιβάλ, με αποτέλεσμα να μην επιτρέπεται από τους διοργανωτές η πρόσβαση του κόσμου σε αρκετούς από αυτούς (για παράδειγμα ο χώρος που βρίσκεται το ξυλόγλυπτο ελάφι έχει περικυκλωθεί από ταμπλό της κνε).

ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

2011-08-06T21:09:00.002+03:00

Για τον Αύγουστο, οι συνελεύσεις της κυριακής θα γίνονται στις 6 το απόγευμα, καθώς και για τις δύο πρώτες συνελεύσεις (Κυριακές) του Σεπτεμβρίου.

ΘΕΡΙΝΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ και ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΑΥΤΟΜΟΡΦΩΣΗΣ

2011-07-05T03:06:00.000+03:00

ΙΟΥΛΙΟΣ 2011

στον Αγρο

Για τις εκδηλώσεις των 2 χρόνων του Αγρού

2011-06-04T17:18:00.010+03:00

Την προηγούμενη Παρασκευή, το Σάββατο και Κυριακή πραγματοποιήθηκαν οι καλεσμένες με αφίσα εκδηλώσεις της κατάληψης του Αγρού, στο πλαίσιο των δύο χρόνων λειτουργίας του εγχειρήματος.

Την Παρασκευή, ο καιρός μάς τα χάλασε. Παρά την καταιγίδα και τη μεγάλη ποσότητα νερού που έπεσε, τόσο η παρασκευή φυσικού σαπουνιού όσο και η κουβέντα για τους δημόσιους χώρους σε καιρό κρίσης έγινε. Μάλιστα η συζήτηση είχε πολύ ενδιαφέρον, μιας που διερευνήθηκαν ερωτήματα του τύπου τι είναι δημόσιος χώρος, τι είναι απελευθερωμένος χώρος, πώς η αυτοδιαχείριση μπορεί να είναι ριζοσπαστική απάντηση ενάντια στο υπάρχον κ.α.

Το κείμενο πάνω στο οποίο βασίστηκε η εισήγηση της πρώτης συζήτησης:

Το Σάββατο, η προγραμματισμένη συζήτηση για το πάρκο τρίτση, έγινε κεντρικά του πάρκου, στο σιντριβάνι. Ο κόσμος που πήρε έντυπα και ενημερώθηκε για το νέο σχέδιο εμπορευματοποίησης, τη δημιουργία τέταρτης στη σειρά καφετέριας μέσα στο πάρκο, στην κάτω λίμνη, ήταν πολύς και πολύ δεκτικός. Από την εκδήλωση πέρασε και ο νέος πρόεδρος του Φορέα (και πρόεδρος της μη κυβερνητικής οργάνωσης ΚΕΑΝ) Μηλιώνης, ο οποίος προσέγγισε αυτή τη φορά πιο διαλλακτικός, όχι βέβαια γιατί τάχθηκε κι αυτός ενάντια στη δημιουργία νέας καφετέριας, αλλά γιατί προφανώς ανησύχησε μήπως και προκαλέσουμε προβλήματα στο μεγάλο φαγοπότι που ανέλαβε να συνεχίσει μέσα στο πάρκο. Τον αντιμετωπίσαμε με τον τρόπο που του αρμόζει.

Το κείμενο της εισήγησης της δεύτερης συζήτησης:

Την Κυριακή οι εκδηλώσεις συνεχίστηκαν σε πιο χαλαρούς ρυθμούς. Φάγαμε, ήπιαμε, κουβεντιάσαμε όλοι κι όλες μαζί σε ένα κοινό τραπέζι. Γιατί ένα από τα βασικά προτάγματα του Αγρού είναι το μοίρασμα: μοίρασμα του φαγητού, μοίρασμα του χρόνου μας, συνεύρεση με όρους τέτοιους ώστε να σπάσουμε την αποξένωση, τη μοναξιά και την εξατομίκευση. Για να ξαναμάθουμε τη χαρά του μοιράσματος και της χαριστικότητας.

Το φύτεμα των θερινών κηπευτικών αναβλήθηκε για την Κυριακή 5 Ιούνη και Κυριακή 12 Ιούνη, στις 11π.μ., αφού τα φυτά που ήταν έτοιμα για να φυτευτούν ήταν λίγα –τα περισσότερα χρειάζεται να παραμείνουν λίγο ακόμα στο σπορείο.

2 χρόνια κατάληψη Αγρός (στο πάρκο τρίτση) τριήμερο εκδηλώσεων

2011-05-22T00:07:00.002+03:00

Οι εργασίες για τη θερινή σοδειά ξεκίνησαν!

2011-03-31T13:06:00.004+03:00

Η αυτοοργανωμένη καλλιέργεια της γης και η αυτοδιαχείριση του πάρκου αποτελούν βασικές αιχμές δράσης του εγχειρήματος του Αγρού. Με τη συνδρομή αρκετών ανθρώπων που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας, ξεκίνησαν οι εργασίες προετοιμασίας για την καλλιέργεια των θερινών κηπευτικών και της φροντίδας των δέντρων του πάρκου από εμάς τους ίδιους και τις ίδιες.

Οι σπόροι από παραδοσιακές ποικιλίες -περσινής σοδειάς Αγρού- φυτεύτηκαν σε γλαστράκια και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στο αυτοσχέδιο σπορείο για να φιλοξενηθούν έως ότου μεγαλώσουν και μπορούν να μεταφερθούν στο έδαφος. Το χωράφι που θα υποδεχτεί τα νεαρά φυτά καθαρίστηκε και σκαλίστηκε στο μεγαλύτερο μέρος του, ενώ η φροντίδα του θα ολοκληρωθεί τα ερχόμενα Σάββατα.

Παράλληλα κλαδεύτηκαν πολλές φιστικιές μπροστά από το χώρο της κατάληψης και αναμένουμε να πρασινίσουν και να μας χαρίσουν τη δροσιά και τους καρπούς τους στο επόμενο διάστημα…

Εκδηλώσεις στον Αγρό, Κυριακή 20/3 ώρα 11:00, Σάββατο 26/3 ώρα 11:00

2011-03-21T19:21:00.002+02:00

Από την συγκέντρωση στις 19/3 για την ελεύθερη μετακίνηση στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

2011-03-21T19:19:00.000+02:00

Το Σάββατο 19/3 ήταν άλλη μία ημέρα συντονισμένων δράσεων σε Μέσα Μαζικής Μεταφοράς στην Αθήνα. Στο πλαίσιο αυτού του συντονισμού λοιπόν, ο ΑΓΡΟΣ μαζί με την συλλογικότητα του Θερσίτη κάλεσαν συγκέντρωση στην πλατεία των Αγ. Αναργύρων στις 11 το πρωί. Η συγκέντρωση ξεκίνησε με μουσική από την μικροφωνική και την ανάγνωση κειμένων καθώς και την ανάρτηση πολλών πανό, ενώ ταυτόχρονα μοιραζόταν κείμενα στους περαστικούς.

Μετά από λίγη ώρα και παράλληλα με την συγκέντρωση ακολούθησε παρέμβαση στα λεωφορεία με μοίρασμα κειμένων σε επιβάτες και οδηγούς, ενώ τοποθετούνταν αυτοκόλλητα στα ακυρωτικά μηχανήματα. Η όλη παρέμβαση διήρκησε περίπου δύο ώρες και είχε πολύ θετική ανταπόκριση από τον κόσμο.

Σάββατο 19/3, στις 11:00 π.μ πλατεία Αγ. Αναργύρων, ημέρα δράσης για ελεύθερες μετακινήσεις

2011-03-16T22:29:00.001+02:00

Για ένα διαγωνισμό που δεν έγινε ποτέ!

2011-03-16T11:41:00.001+02:00

Η παρέμβαση της συλλογικότητας του Αγρού, μαζί με αλληλέγγυους-ες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα, απέτρεψε την πραγματοποίηση του διαγωνισμού για την εκμίσθωση μιας ακόμη «οίκο»-καφετέριας μέσα στο πάρκο. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσής μας στα γραφεία του φορέα διαχείρισης του πάρκου, κρεμάστηκε πανό στην πόρτα, προκειμένου να αποτραπεί η είσοδος σε κάθε ενδιαφερόμενο διαγωνιζόμενο, ενώ παραμείναμε στο χώρο μέχρι τη λήξη της προθεσμίας υποβολής των προσφορών.
Η παρουσία αστυνομίας στο χώρο όπου είχε καλεστεί η συγκέντρωση, μόνο ως προκλητική θα μπορούσε να εκληφθεί, γι’ αυτό «ευγενικά» αυτή τη φορά τούς ζητήθηκε να απομακρυνθούν.

Στεκόμαστε αμετακίνητα ενάντια σε όσους σχεδιάζουν να λεηλατήσουν το πάρκο εμπορευματοποιώντας το, ενάντια σε κάθε οικο-επιχείρηση, που βαφτίζεται έτσι για να χρυσώσει το χάπι της οικονομικής «αξιοποίησης» του πάρκου. Όλοι εκείνοι οι επισκέπτες και επισκέπτριές του, που επιθυμούν να το χαίρονται χωρίς μαγαζάκια και χρηματικά αντίτιμα, χωρίς φράχτες, χωρίς ειδικούς και διαμεσολαβητές, βρίσκονται ήδη μπροστά τους.

Η εμπορευματοποίηση του πάρκου συνεχίζεται!

2011-03-14T21:21:00.000+02:00

ΝΑ ΑΚΥΡΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΚΑΘΕ ΛΟΓΗΣ ΑΡΠΑΚΤΙΚΩΝ!

Σάββατο 5/3 παρέμβαση για την ελεύθερη μετακίνηση στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

2011-03-09T00:32:00.000+02:00

Το Σάββατο 5/3 πραγματοποιήθηκε από τη συλλογικότητα του Αγρού παρέμβαση για την ελεύθερη μετακίνηση στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, στο πλαίσιο συντονισμένων δράσεων για τα ΜΜΜ σε διάφορες περιοχές της Αθήνας.

Από τις 11.30 π.μ. στο μετρό Αγ. Αντωνίου συναντηθήκαμε με συντρόφισσες και συντρόφους από τις γειτονιές του Περιστερίου και από το χώρο του Θερσίτη στο Ίλιον, όπου για μία περίπου ώρα μοιράστηκαν κείμενα, κρεμάστηκαν πανό και μπλοκαρίστηκαν τα ακυρωτικά μηχανήματα. Στη συνέχεια, καταλήξαμε στο σταθμό μετρό- ΗΣΑΠ Μοναστηράκι μαζί με άλλες τοπικές αυτοοργανωμένες συνελεύσεις κατοίκων, στέκια και καταλήψεις, όπου στήθηκε μικροφωνική και συνεχίστηκε η παρέμβαση για δύο περίπου ώρες. Έπεται συνέχεια!

Συλλογική κουζίνα στον Αγρό

2011-03-06T11:03:00.002+02:00

2011-02-18T12:59:00.002+02:00

Την περασμένη Κυριακή, στο πλαίσιο παρεμβάσεων της συλλογικότητας του Αγρού για την οικειοποίηση της δημόσιας γης, πραγματοποιήθηκε στο πάρκο τρίτση και συγκεκριμένα στο χώρο του Natura, συλλογικό μάζεμα των ελιών και ταυτόχρονα κλάδεμα των ελαιόδεντρων. Ο καιρός ανοιξιάτικος και ο κόσμος πολύς και καλοδιάθετος. Απλώθηκαν πανό που καλούσαν στην παρέμβαση, ενώ μοιράστηκαν και εκατοντάδες κείμενα, με πολύ θετική ανταπόκριση από τον κόσμο. Τη δράση πλαισίωσαν επισκέπτες του πάρκου, που μοιράστηκαν μαζί μας απλόχερα τη γνώση και την εμπειρία τους στο μάζεμα και κλάδεμα των ελιών. Χωρίς ειδικούς ανάμεσά μας, χωρίς διαμεσολαβητές και εργολάβους, χωρίς πληρωμένη εργασία. Μόνο για τη χαρά της επαφής μας με τη γη και τη συλλογή των καρπών της, ενάντια στα σχέδια των κάθε λογής «αρπακτικών» δημόσιας γης. Και γιατί στην περίοδο που διανύουμε, με τις σφοδρότερες επιθέσεις των τελευταίων δεκαετιών πάνω μας αλλά και στη φύση, τέτοιες κινήσεις ανυπακοής στις απαγορεύσεις, όπως το μάζεμα των καρπών των δέντρων, είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε.

Το ραντεβού ανανεώθηκε, για τη συνέχιση της φροντίδας των δέντρων και τη συλλογή των καρπών της, από εμάς τους ίδιους και τις ίδιες.

* Το λάδι από τη συγκομιδή θα διατεθεί σε συλλογικές κουζίνες -σε εγχειρήματα που το φαγητό μαγειρεύεται συν-τροφικά και διατίθεται χωρίς αντίτιμο- καθώς και σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη.

Το κείμενο που μοιράστηκε στην παρέμβαση από τη συλλογικότητα του Αγρού

Η ΓΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΡΠΟΙ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

Η γη και οι καρποί είναι για όλους

2011-02-12T00:01:00.000+02:00

Παρέμβαση για την ελεύθερη μετακίνηση στα μέσα μαζικής μεταφοράς

2011-02-11T13:05:00.001+02:00

Το Σάββατο 5 Φλεβάρη πραγματοποιήθηκε παρέμβαση του Αγρού για την ελεύθερη μετακίνηση στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Η παρέμβαση έγινε στο πλαίσιο συντονισμένων δράσεων, που πραγματοποιήθηκαν την ίδια μέρα από αυτοοργανωμένες συνελεύσεις κατοίκων, στέκια και καταλήψεις.
Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης κρεμάστηκαν πανό, μοιράστηκαν κείμενα και μπλοκαρίστηκαν ακυρωτικά μηχανήματα.

2010-12-25T20:50:00.002+02:00

2010-12-17T22:54:00.005+02:00

Η αφίσα που κολλήθηκε στο πάρκο και τις γύρω περιοχές και το κείμενο που μοιράζεται για τη διπλή φασιστική επίθεση που δέχτηκε ο Αγρός.

Το Σάββατο 18 Δεκέμβρη, από τις 11 το πρωί, συνεχίζουμε τις εργασίες στο χώρο του Αγρού.

1/12, για μια ακόμη φορά ο Αγρός, το Αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος στο πάρκο τρίτση, δέχτηκε φασιστική εμπρηστική επίθεση

2010-12-02T10:42:00.005+02:00

Για τρίτη φορά μέσα σε ένα χρόνο, ο Αγρός δέχτηκε φασιστική εμπρηστική επίθεση. Τα φασιστοειδή διέρρηξαν την μπροστινή είσοδο, το πιθανότερο τις πρωινές ώρες, κι αφού συγκέντρωσαν έπιπλα του χώρου τα περιέλουσαν με εύφλεκτο υγρό και έβαλαν φωτιά. Στην κίνησή τους δεν παρέλειψαν να αφήσουν και τα σημάδια του πολιτισμού τους στο εξωτερικό της κατάληψης, όπως σβάστικες, στόχους και συνθήματα για «άπλιτους». Η φωτιά σβήστηκε λίγο αργότερα από τα πυροσβεστικά μέσα του κτιρίου, ενώ οι ζημιές είναι περιορισμένες και επισκευάσιμες.

Διαμηνύουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι ο Αγρός, αποτελεί και θα συνεχίσει σταθερά να αποτελεί χώρο αντίστασης ενάντια στη λεηλασία γης και ανθρώπου, διάχυσης σχεδίων αυτοδιαχείρισης και επανοικειοποίησης του κλεμμένου εδάφους. Προχωράμε, με πυξίδα την αυτοοργάνωση, ανττιιεραρχικά, αδιαμεσολάβητα, αντιεμπορευματικά, ανυποχώρητα ενάντια στο υπάρχον. Και αυτό αναμενόμενα ενοχλεί.

Όμως, όπως ήδη έχουμε πει…

Ο ΣΠΟΡΟΣ ΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΥ

ΠΟΥ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΥΠΟΤΑΓΕΙ

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΒΑΘΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΕΙ.

Το Σάββατο 4/12 από τις 10 το πρωί επισκευάζουμε συλλογικά το χώρο, με ευπρόσδεκτη τη συμμετοχή αλληλέγγυων, που με την παρουσία τους δυναμώνουν το εγχείρημα.

Θα μας βρίσκουν μπροστά τους

2010-11-24T10:34:00.003+02:00

Την Κυριακή 21/11 εγκαινιάστηκε το νέο «οικο»-βιβλιοπωλείο της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Οργάνωση Γη» στο πάρκο Τρίτση, με επίσημο προσκεκλημένο τoν υφυπουργό Εξωτερικών Σπύρου Κουβέλη. Όμως η συνοδεία του δεν ήταν μόνο αυτή που αναμέναμε. Αλέξης Παπαχελάς , Πέτρος Κόκκαλης, Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν τα ηχηρά ονόματα του συρφετού που τον ακολουθούσε. Και φυσικά η συνεύρεση των πρωτοκλασάτων δεν ήταν τυχαία. Καταδεικνύει την αγαστή σύμπραξη επιχειρηματιών, πολιτικών και φυσικά μεγαλοδημοσιογράφων που απαιτείται για να συντελεστεί αυτό που από καιρό τώρα ετοιμάζεται: η λεηλασία του πάρκου, με τον πιο εύπεπτο όρο της «αξιοποίησής» του. Ενώ οι μ.κ.ο., που προωθούνται από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, ρίχνονται αφειδώς στη μάχη για να λειάνουν το έδαφος με υποσχέσεις οικοευαισθησίας.

Η παρέμβαση του «Αγρού» και αλληλέγγυων συντρόφων-συντροφισσών τούς χάλασε την «οικο»τελετή. Με πανό που απλώθηκαν στην είσοδο της εν λόγω επιχείρησης, με μοίρασμα εκατοντάδων κειμένων, φωνάζοντας συνθήματα και με τον κόσμο να δείχνει θερμή ανταπόκριση, τα φιλικά χτυπήματα στην πλάτη και τα χαμόγελα των διοργανωτών πάγωσαν. Στάλθηκε έτσι ένα ακόμη μήνυμα προς κάθε υποψήφιο «αξιοποιητή» του Πάρκου, μια πρώτη γεύση αυτού που επιφυλάσσουμε στους πράσινους καλοθελητές και επίδοξους σωτήρες του...

Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε στην παρέμβαση.

Περί «ευαίσθητου» εμπορίου του περιβάλλοντος και των ζωών μας

Ένα νέο μαγαζάκι, οικο-βιβλιοπωλείο αυτή τη φορά, εγκαινιάζεται στο πάρκο Τρίτση την Κυριακή 21/11, με την αρωγή της θεσμικής «μη» κυβερνητικής οργάνωσης ΓΗ και με καλεσμένο ομιλητή τον υφυπουργό εξωτερικών Σπύρο Κουβέλη, εκπρόσωπο της σκληρότερης επέλασης (μνημόνιο, ΔΝΤ) των κυρίαρχων πάνω στις ζωές μας. Αυτός ο συρφετός των παχύδερμων και του ξεζουμίσματος ολοένα και περισσότερων κοινωνικών κομματιών, θα έρθει για να παραδώσει μαθήματα ευαισθησίας. Οικολογικής ευαισθησίας βεβαίως και όχι άλλης μιας ληστείας και λεηλασίας, αυτή τη φορά οικολογικής.

Λίγα λόγια παραπάνω…

Υπό το πρόσχημα της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης, τον τελευταίο χρόνο πολλές οικο-επιχειρήσεις έχουν κάνει και θα κάνουν την εμφάνισή τους στο πάρκο, από επιχείρηση ενοικίασης αλόγων και νέα οικο-καφετέρια μέχρι κατάστημα ενοικίασης ποδηλατικού εξοπλισμού.

Στο Πάρκο Τρίτση, αυτό το σπάνιο για την Αττική βιότοπο χλωρίδας και πανίδας των 1100 περίπου στρεμμάτων, ο δρόμος για την εμπορευματοποίησή του έχει ανοίξει διάπλατα, με το φορέα διαχείρισης σε ρόλο κράχτη για τους επαγγελματίες της λεηλασίας.

Tο δε Υπουργείο Περιβάλλοντος, έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου την τύχη του πάρκου σχεδιάζοντας την σύσταση ενιαίου φορέα διαχείρισης για τα πάρκα Ελληνικού, Γουδί και Τρίτση. Μετά την express υπογραφή μνημονίου μεταξύ του πρωθυπουργού και μεγιστάνων του Κατάρ για την «αξιοποίηση» του Ελληνικού, οι αμφιβολίες για το μέλλον που επιφυλάσσουν στο Πάρκο Τρίτση, περισσεύουν. Φυσικά σε περίοδο κρίσης, με τα αναπτυξιακά σχέδια σε ύφεση και την ανεργία να καλπάζει, θεωρούν ότι είναι το καλύτερο χρονικό διάστημα για να περάσουν χωρίς πολλές πολλές αντιστάσεις τα «πράσινα» επενδυτικά τους σχέδια. Σε άμεση συσχέτιση όλων των παραπάνω, η εμπλοκή του ομίλου Λάτση (κάποιες φήμες κυκλοφορούν τελευταία και για την οικογένεια Κόκκαλη) στους χρηματοδότες του πάρκου, δεν φαντάζει πλέον και στους πιο καλόπιστους ως απλή ευαισθητοποίηση!!!

Η παρουσία μάλιστα του κατάλληλου θεσμικού μεγαλοσχήμονα Σπ. Κουβέλη (περιβαλλοντολόγου και διευθυντή προγράμματος της WWF, 1992-1997) έρχεται να προωθήσει τις δράσεις των «μη» κυβερνητικών οργανώσεων και να τονίσει τη σημασία τους στη μεθόδευση του ξεπουλήματος της δημόσιας γης, συμπεριλαμβανομένου και του Πάρκου Τρίτση.

Στο Πάρκο ήδη δραστηριοποιείται η «μη» κυβερνητική οργάνωση Ορνιθολογική Εταιρεία με χορηγό την coca-cola (σύμβολο του καπιταλισμού και μία από τις πιο ρυπογόνους βιομηχανίες στον κόσμο) καθώς και η επίσης «μη» κυβερνητική οργάνωση ΚΕΑΝ, με πρόεδρό της τον αντιπρόεδρο του φορέα και επαγγελματία οικολόγο Στ. Μηλιώνη. Στον κατάλογο για την χρηματοδότηση από επιχορηγούμενα προγράμματα μέσα στο πάρκο όπως αυτό του « Γίνε εθελοντής» χωράει άλλη μία ΜΚΟ, η «οργάνωση Γη». Με διευθυντή τον επίσης επαγγελματία οικολόγο Χρ. Ζούρα, από τη μια αντιπρόεδρο της περιβαλλοντικής οργάνωσης «Αρκτούρος» και από την άλλη αρχιτέκτονα του νομοσχεδίου σύμπραξης Δημοσίου-Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) επιβεβαιώνεται η τεχνοκρατική αντίληψη για τη φύση. Όπως όλες οι «μη» κυβερνητικές περιβαλλοντικές οργανώσεις (οι οποίες χρηματοδοτούνται από ευρωπαϊκά ή κρατικά κονδύλια), έτσι και η συγκεκριμένη «οργάνωση Γη» αποτελεί μια καλή βιτρίνα περιβαλλοντικής ευαισθησίας με δήθεν διορθωτικές παρεμβάσεις στα θεσμικά περιβαλλοντικά “παραστρατήματα”.

Ας μη γελιόμαστε. Οι οργανώσεις αυτές, με τις προτάσεις και τα προγράμματα για ορθολογικότερη μεταχείριση των οικοσυστημάτων, ουσιαστικά λειαίνουν τις πολιτικές λεηλασίας της φύσης από τους κυρίαρχους, εφησυχάζουν προσωπικές ενοχές και τελικά καταφέρνουν να γίνονται οι πράσινοι διαμεσολαβητές στις κυριαρχικές διευθετήσεις, αποτελώντας χρησιμότατες κυβερνητικές οργανώσεις.

Φιέστες εγκαινίων σαν τη σημερινή, έρχονται να νομιμοποιήσουν κοινωνικά την εκμετάλλευση της φύσης με περιβαλλοντικά περιτυλίγματα ευαισθησίας, και να μας πείσουν ότι ο ρυπογόνος αυτός πολιτισμός της εκμετάλλευσης και της καταστροφής ζωής και περιβάλλοντος, βελτιώνεται και εξανθρωπίζεται με διορθωτικές κινήσεις.

Στην πραγματικότητα, όμως, το περιβάλλον και η φύση κινδυνεύουν από τη «φροντίδα» και τις «παρεμβάσεις» των θεσμικών και «μη» κυβερνητικών παραγόντων. Δεν κινδυνεύουν όταν κινούμαστε μακριά από λογικές εκμετάλλευσης και εμπορίου, μακριά από διαμεσολαβητές, εγγυητές ειδικούς και πάσης φύσεως θεσμικούς φορείς.

Κι αυτή, η αντίθετη διαδρομή από αυτόν τον σαρωτικό πολιτισμό, αναπόφευκτα περνάει πάνω από τα συντρίμμια του.

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ – ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ – ΙΣΟΤΙΜΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΧΩΡΩΝ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Νοέμβρης 2010

ΑΓΡΟΣ

Αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος στο Πάρκο Τρίτση

2010-11-11T09:06:00.002+02:00

Από το σπορείο στο χωράφι

Φυτεύουμε τα χειμερινά κηπευτικά

Κυριακή 14 Νοέμβρη από τις 11π.μ. και από τις 2μ.μ. τρώμε όλοι μαζί

Για τον επαναπροσδιορισμό της σχέσης μας με τη φύση και την τροφή

Ενάντια στον κυρίαρχο τρόπο διαχείρισης της γης

Για τη φροντίδα της γης συλλογικά, αντιεμπορευματικά, αντιιεραρχικά

2010-11-02T08:43:00.001+02:00

Ο Αγρός γι'αυτή την εβδομάδα, θα είναι ανοιχτός την Πέμπτη από τις 3μ.μ. και το Σάββατο από τις 11π.μ. για σκάψιμο και γενικότερη φροντίδα του χωραφιού, στο πλαίσιο της προετοιμασίας του για τη φύτευση των χειμερινών κηπευτικών. Τις ίδιες μέρες θα πραγματοποιούνται και διάφορες εργασίες στο κατειλημμένο κτίριο του Αγρού.

Και όπως πάντα, την Κυριακή στις 11π.μ. για την εβδομαδιαία συνέλευση της συλλογικότητας.

2010-10-22T08:43:00.002+03:00

2010-09-09T22:16:00.002+03:00

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΡΟ

2010-07-06T19:00:00.003+03:00

2010-06-10T14:25:00.000+03:00

Για μια ακόμη ημέρα περιβάλλοντος…

2010-06-05T12:17:00.001+03:00

Ακόμα και σε αυτή τη συγκυρία, εν μέσω κρίσης, της σκληρότερης επέλασης των κυρίαρχων πάνω στις ζωές μας, προκειμένου να σωθεί το σύστημα κερδοφορίας των λίγων και της λεηλασίας των πολλών, η 5 Ιούνη θα γιορταστεί ως μια ακόμη ημέρα απόδοσης τιμών στο περιβάλλον. Ίσως όμως η φετινή γιορτούλα δεν είναι απλά μια συνήθης κατάθεση οικολογίστικων καταγγελιών και «δακρύων» για το περιβάλλον, αλλά μια επιβεβλημένη διακήρυξη πίστης των πάσης φύσεως θεσμικών συνιστωσών στην ανάγκη για ανάπτυξη. Ανάπτυξη φυσικά με μόνο αρνητικά πρόσημα, που για να νομιμοποιηθεί στην κοινωνική συνείδηση μετονομάστηκε σε πράσινη (ή με οικονομικούς -πιο ξεκάθαρους- όρους αειφόρος).

…με άρωμα πράσινης ανάπτυξης…

Η ρητορική για την πράσινη ανάπτυξη δεν είναι καινούργια. Χρόνια τώρα επιχειρείται να εισαχθεί στην ελληνική πραγματικότητα με τα συνήθη εργαλεία των μηχανισμών απόσπασης συναίνεσης: με πλήθος επιστημονικών άρθρων, δημοσιευμάτων και εκπομπών από τα media, θεσμικές ρυθμίσεις, παρα-θεσμικές διεκδικήσεις (ΜΚΟ), με δημιουργία πράσινων κομμάτων, ειδικού πράσινου υπουργείου και με ένα ευρύ φάσμα εσχατολογίας και λόγων σωτηρίας του πλανήτη μέσα από το μονόδρομο των πράσινων μορφών ενέργειας. Το καινούργιο, με την ανάληψη της εξουσίας από την τελευταία πολιτική διαχείριση, είναι η εντατικότερη και συστηματικότερη μεθόδευση του ανοίγματος της «πράσινης» αγοράς, όχι μόνο σε επίπεδο λόγου αλλά και με υλικούς όρους. Ήδη διάφοροι επιχειρηματικοί όμιλοι (π.χ. Κοπελούζος, Μυτιληναίος) έχουν επενδύσει στις «πράσινες» μορφές ενέργειας. Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι η απόλυτη άρση των καθυστερήσεων σε επίπεδο θεσμικό -ήδη γίνονται νομοθετικές ρυθμίσεις για να μην σκοντάφτουν πουθενά οι «πράσινες» επενδυτικές δραστηριότητες. Επιπλέον, η περίοδος της κρίσης, με τα αναπτυξιακά σχέδια σε ύφεση και την ανεργία να καλπάζει, είναι το καλύτερο χρονικό διάστημα για να περάσουν χωρίς πολλές πολλές αντιστάσεις τα «πράσινα» επενδυτικά τους σχέδια.
Αυτό όμως που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι οι συγκεκριμένες επενδύσεις αφορούν στον περαιτέρω αποικισμό του κεφαλαίου στη φύση. Αν παλιότερα έβαλαν στο χέρι τα ορυκτά καύσιμα (άνθρακα, πετρέλαιο, φυσικό αέριο), την ξυλεία των δασών, τις δασικές εκτάσεις για να χτίσουν, την άμμο των ακτών, αν εμπορεύτηκαν τις ίδιες τις θάλασσες κι ένα σωρό άλλα, γιατί να μην κεφαλαιοποιήσουν περαιτέρω και τη γη (με την "αξιοποίηση" της γεωθερμικής ενέργειας), αλλά και καινούργια ενεργειακά φιλέτα όπως το φως, τον ήλιο, τον αέρα, τα φυτά… Πρόκειται ουσιαστικά για τη συνέχεια του καπιταλισμού: την απόλυτη κυριαρχία πάνω στη φύση με όρους στεγνού κέρδους. Και φυσικά δεν καταργούνται οι παλιοί μη «πράσινοι» τρόποι λεηλασίας της φύσης, αλλά συνυπάρχουν με τους νέους.

Η 5η Ιούνη, ένας ακόμη θεσμός νομιμοποίησης της λεηλασίας της φύσης

Όλες οι ανακοινώσεις για τις φιέστες εορτασμού του περιβάλλοντος την 5η Ιούνη έχουν άμεσες αναφορές στην ανάγκη της πράσινης ανάπτυξης και των εναλλακτικών μορφών ενέργειας, ως απάντηση στη μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή που συντελείται. Έτσι κι αλλιώς, η ημέρα έχει οριστεί εξαρχής να παίζει συγκεκριμένο ρόλο. Από το 1972 που καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ ως ημέρα περιβάλλοντος, σκοπό έχει να «αφυπνίζει» τις περιβαλλοντικές συνειδήσεις, να εκπαιδεύει και να προωθεί συγκεκριμένες περιβαλλοντικές πολιτικές. Ας μη γελιόμαστε. Οι γιορτούλες αυτές σκοπό έχουν να ντύσουν τις πολιτικές λεηλασίας της φύσης με ψευδεπίγραφα οικολογικής ευαισθησίας και τελικά –για τους αφελείς- να δημιουργούν ψευδαισθήσεις ενεργού συμμετοχής και παρέμβασης για τη λεγόμενη «σωτηρία του πλανήτη». Και δεν είναι τυχαίο ότι στις γιορτές συμμετέχει όλος ο θεσμικός συρφετός –κόμματα, δημοτικές αρχές, ΜΚΟ, media, μέχρι και τράπεζες.

Για το Πάρκο Τρίτση

Στο Πάρκο Τρίτση, οι εορτασμοί της 5ης Ιούνη δεν παραλείπονται. Γιατί άλλωστε αφού αποτελεί το εκτενέστερο «αναξιοποίητο» φιλέτο των περιοχών μας. Οι κατά καιρούς δηλώσεις από διάφορους φορείς αποκαλύπτουν τις πραγματικές προθέσεις.

«…η προστασία του περιβάλλοντος μπορεί και οφείλει να συμβαδίζει με κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια, με κάθε επενδυτική δραστηριότητα…»
Δήμος Ιλίου 2008

«Εκτιμάται ότι μετά την αρχική αποκατάσταση του χώρου, το αγρόκτημα (οι περιοχές του πάρκου με γεωργικές δραστηριότητες) θα μπορεί πέραν της αυτοσυντήρησής του να αποδώσει και οικονομικά οφέλη για το υπόλοιπο Πάρκο»
προηγούμενος υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, 2008

"Είναι απαράδεκτο στην πιο υποβαθμισμένη περιοχή της Αθήνας, στη Δυτική Αθήνα, να έχει αφεθεί στην τύχη του ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα της χώρας,. Το Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Α.Τρίτσης».Οι χώροι αυτοί πρέπει να διαφυλαχθούν σαν κόρη οφθαλμού και να αναπτυχθούν προκειμένου και να συμβάλλουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών αλλά και στην τόνωση των τοπικών οικονομιών. Υπάρχουν τρόποι αρκεί να θέλει κανείς να τους δει."
Αναπληρωτής πρόεδρος του φορέα διαχείρισης του Πάρκου και επαγγελματίας οικολόγος της μη κυβερνητικής οργάνωσης ΚΕΑΝ, 2010

Πρόσφατα, με ανακοίνωση του προέδρου του Φορέα διαχείρισης του πάρκου, καλέστηκε διαγωνισμός για φοιτητές αρχιτεκτονικής, προκειμένου να προτείνουν «βιοκλιματικές αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις» εντός του πάρκου, προκειμένου αυτό να αξιοποιηθεί κατά το μέγιστο βαθμό [τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν το πρωί της 5ης Ιούνη]. Παράλληλα, στις αρχές του Μάη ανακοινώθηκε από το Φορέα διαχείρισης η δημιουργία κι άλλου μαγαζιού στο πάρκο, αυτή τη φορά ενοικίασης ποδηλάτων και ποδηλατικού εξοπλισμού, με σκοπό όπως λένε: «να διαδοθεί το ποδήλατο ως μέσο περιβαλλοντικής κυκλοφορίας», παρακάμπτοντας βέβαια το γεγονός ότι οι άνθρωποι των περιοχών που θέλουν να χρησιμοποιήσουν ποδήλατο (πολλοί το κάνουν ήδη) μπορούν εύκολα να το κάνουν, χωρίς τη μεσολάβηση του Φορέα και του εμπορικού καταστήματός του. Υπό το πρόσχημα και πάλι της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης –πώς θα μπορούσε να ενοχοποιηθεί το ποδήλατο για κάτι άλλο;- στο πάρκο θα φυτρώσει κι άλλο μαγαζάκι, όπως έχει γίνει και στο παρελθόν (βλ. Natura shops, ερπετάριο).

Οι γιορτές για το περιβάλλον είναι στιγμές μόνο του κυρίαρχου λόγου και πράξης, ώστε να νομιμοποιηθεί κοινωνικά η εκμετάλλευση και λεηλασία της φύσης με περιβαλλοντικά περιτυλίγματα ευαισθησίας, που σκοπό έχουν να μας πείσουν ότι ο ρυπογόνος αυτός πολιτισμός βελτιώνεται με απλές διορθωτικές κινήσεις. Το περιβάλλον και η φύση όμως δεν κινδυνεύουν όταν κινούμαστε μακριά από λογικές εκμετάλλευσης και εμπορίου, μακριά από διαμεσολαβητές, εγγυητές, ειδικούς και πάσης φύσεως θεσμικούς, μακριά από τις λογικές αυτού του πολιτισμού.
Κι αυτό περνάει αναπόδραστα μέσα από την καταστροφή του.

Αγρός
Αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος
Ιούνης 2010

2010-05-25T15:53:00.009+03:00

Η αυτοοργανωμένη καλλιέργεια της γης αποτελεί βασική αιχμή δράσης του εγχειρήματος του Αγρού. Χρησιμοποιώντας παραδοσιακούς σπόρους και φυτεύοντας με μεθόδους μακριά από τα βιομηχανοποιημένα πρότυπα, επιχειρούμε το σπάσιμο του διπόλου παραγωγού-καταναλωτή και συμβάλλουμε στη διατήρηση των φυσικών ποικιλιών –με τη συλλογή, διατήρηση και ανταλλαγή των σπόρων.Οι εργασίες για την καλλιέργεια των θερινών κηπευτικών –ανοιχτά καλεσμένες με αφίσα- ξεκίνησαν από το Μάρτιο, με την προετοιμασία του χωραφιού –όργωμα και σκάλισμα- και τη φύτευση των παραδοσιακών σπόρων και την τοποθέτησή τους στο σπορείο μέχρι να μεγαλώσουν αρκετά ώστε να μπορούν να μεταφερθούν στο χωράφι, ενώ για δύο συνεχόμενες Κυριακές μέσα στο Μάιο φυτέψαμε τα μικρά φυτά στο χωράφι.
Σε αναμονή λοιπόν της συγκομιδής μας!

*Στο σπορείο υπάρχουν φυτά για όποιον-α ενδιαφέρεται να πάρει για να φυτέψει.

Ο Αγρός ανοίγει Τρίτη και Πέμπτη από τις 6μ.μ., Σάββατο από τις 11π.μ., ενώ η συνέλευση της συλλογικότητας πραγματοποιείται κάθε Κυριακή στις 11π.μ.

φυτεύουμε τα καλοκαιρινά κηπευτικά..

2010-05-08T17:59:00.002+03:00

Απο το σπορείο στο χωράφι 2 ΜΑΗ, απο τις ११ το πρωι

2010-05-02T09:07:00.003+03:00

Απόπειρα εμπρησμού στον Αγρό από φασίστες

2010-04-10T23:55:00.011+03:00

Τα ξημερώματα του Σαββάτου 10 Απρίλη, το Αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος (στο πάρκο τρίτση) δέχτηκε για δεύτερη φορά, μέσα σε λιγότερο από τέσσερις μήνες, εμπρηστική φασιστική επίθεση. Ουσιαστικά πρόκειται για απόπειρα εμπρησμού, αφού η φωτιά ήταν περιορισμένης έκτασης και οι ζημιές ασήμαντες. Στον αυτοσχέδιο εμπρηστικό μηχανισμό περιλαμβάνονταν και σκάγια, ενώ η επίθεση συνοδεύτηκε και από μια παροιμιώδη για τη γλίτσα έως και το κωμικό της στοιχείο, που την κάνει να μοιάζει με φάρσα, ανάληψη ευθύνης από τα θρασύδειλα φασιστοειδή. Και η επίθεση αυτή καταγράφεται ως η συνέχεια άλλων επιθέσεων που έχουν γίνει στο παρελθόν στις περιοχές μας (στο αναρχικό στέκι Θερσίτης στο Ίλιον, τον Ιούνη και το Δεκέμβρη του 2007, όπως και πιο πρόσφατα τον περασμένο Δεκέμβρη στον ανοιχτό κοινωνικό χώρο Βοτανικός κήπος στην Πετρούπολη), αλλά και σε άλλα εγχειρήματα στην Αθήνα και την επαρχία. Και βέβαια, όπως έχουμε ξαναπεί, οι επιθέσεις είναι απόρροια των χαρακτηριστικών λειτουργίας και δράσης των εγχειρημάτων και έρχεται να συνδράμει στην ολοένα εντεινόμενη κρατική καταστολή που δέχονται οι άνθρωποι που στέκονται ανυποχώρητα εχθρικά και ενάντια στο σύνολο των επιβολών αυτού του εξουσιαστικού πολιτισμού.

Ο Αγρός λειτουργεί από τον περασμένο Μάη προτάσσοντας την επανοικειοποίηση των ελεύθερων δημόσιων χώρων μέσα από τη συλλογική, αντιιιεραρχική, αδιαμεσολάβητη και αντιεμπορευματική δράση. Είναι ένα εγχείρημα γης που επιτίθεται στα κυρίαρχα αναπτυξιακά σχέδια και τη λεηλασία της φύσης, με την καλλιέργεια και τη φροντίδα της γης από εμάς τους ίδιους και τις ίδιες. Η καρδιά του εγχειρήματος είναι η γη. Κι αυτή, δεν καίγεται…

Η καλεσμένη για αύριο εκδήλωση, Κυριακή 11 Απρίλη από τις 11 το πρωί, για προετοιμασία του χωραφιού για τις καλλιέργειες και συλλογική κουζίνα θα πραγματοποιηθεί κανονικά.

Και η ανάληψη ευθύνης για τη φασιστική επίθεση, που επιβεβαιώνει περίτρανα ότι «ο ρατσισμός είναι ο πολιτισμός των ηλιθίων»…

2010-03-26T19:22:00.001+02:00

2010-03-06T20:27:00.005+02:00

Dirty Monday - Party οικονομικής ενίσχυσης για το αυτοδιαχειριζόμενο κατειλλημένο έδαφος "Αγρός".

dj sets, video projects
Minimal techno, industrial & post punk

Δευτέρα 15 Φλεβάρη στις 21:00, στο Παράρτημα, στη Πάτρα.

Συλλογική κουζίνα την Καθαρή Δευτέρα στον Αγρό

2010-02-12T10:59:00.001+02:00

από τις 11 το πρωί, μαζευόμαστε στο χώρο της κατάληψης,
να παίξουμε,
να μοιραστούμε τις μαγειρικές μας αναλαμπές
να κουβεντιάσουμε
να χορέψουμε και να γελάσουμε...

2010-01-29T15:24:00.001+02:00

parkingparko.blogspot.com

2010-01-24T12:21:00.004+02:00

Όπως ήταν αναμενόμενο, η πρόσφατη εμπρηστική επίθεση στον Αγρό, κινητοποίησε τους κηδεμόνες του πάρκου, αλλιώς το Φορέα Διαχείρισης και Διοίκησης του πάρκου. Και φυσικά δεν ανησύχησαν για τη δράση των παρακρατικών μέσα στο κατά τα άλλα […] υπό την προστασία τους πάρκο, αλλά για την επικινδυνότητα του κτιρίου και την ασφάλεια των μικρών παιδιών… Αυτή τη φορά, με επικεφαλής κάποιον γενικό επιμελητή του Πάρκου, πρωταγωνιστικό ρόλο είχε ο ΑΣΔΑ (αναπτυξιακός σύνδεσμος δυτικής αθήνας). Λίγες μέρες μετά την επίθεση, οι ευαίσθητοι προστάτες, αγνοώντας το κείμενο και τα πανό που ενημέρωναν ότι ο χώρος παραμένει ανοιχτός, παράλληλα με τις εργασίες επισκευής του, τοιχοκόλλησαν πίσω και μπροστά στην πόρτα του κτιρίου, κείμενο με μια όχι τυχαία δυσανάγνωστη υπογραφή, χωρίς όνομα! με τίτλο: Προσοχή-Κίνδυνος. Επιπλέον, αμέσως μετά την πορεία που πραγματοποιήθηκε στις 9 Γενάρη από τον Αγρό για τη φασιστική-εμπρηστική επίθεση που δέχτηκε, τοποθετήθηκε στο μπροστινή πλευρά του κτιρίου του Αγρού, μια ασπροκόκκινη κορδέλα που απέτρεπε εμφατικά την είσοδο.

Φυσικά, ο γενικός επιμελητής ανακαλύφθηκε και αφού μας διαβεβαίωσε για τα αγαθά του κίνητρα και για την ανησυχία του σε σχέση με την ασφάλεια των διερχόμενων παιδιών…, τον διαβεβαιώσαμε κι εμείς ότι οι προθέσεις μας δεν θα είναι καθόλου αγαθές αν ξαναπλησιάσει τον Αγρό με τον οποιονδήποτε τρόπο, είτε αυτός είτε κάποιος από τους υπόλοιπους της κηδεμονίας του πάρκου.

εκδηλώσεις στην Rosa Nera

2010-01-22T19:02:00.000+02:00

Διήμερο εκδηλώσεων στίς 21/1 και 22/1 πραγματοποιεί η κατάληψη ROSA NERA (http://rosanera.squat.gr) που δραστηριοποιείται στα Χανιά Κρήτης. Η πρώτη ημέρα περιλαμβάνει συζήτηση με θέμα τίς καταλήψεις και την Παρασκευή βραδιά αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης στον Αγρό, με ζωντανή μουσική.

Εκδήλωση για οικονομική ενίσχυση στον Αγρό

2010-01-16T11:17:00.002+02:00

Εκδήλωση για οικονομική ενίσχυση στον Αγρό πραγματοποιεί η κατάληψη στρούγκα που εδρεύει και δραστηριοποιείται στη Ν. Φιλαδέλφεια. Καλεί σε γλέντι με την συμμετοχή της ρεμπέτικης κομπανίας "Λαϊκή οργή" Σαββάτο 16/1 στις 3μμ, στον χώρο της κατάληψης

Δεκελείας 116 Ν. Φιλαδέλφεια ( katalipsinf.blogspot.com ).

Φωτογραφίες από την πορεία για την φασιστική εμπρηστική επίθεση στον Αγρό

2010-01-10T21:38:00.000+02:00

Η πορεία ξεκίνησε γύρω στη 1 το μεσημέρι του Σαββάτου, με την παρουσία περίπου 400 αλληλέγγυων.

Από την πλατεία Αγ. Αναργύρων κατευθυνθήκαμε μέσω της οδού Κύπρου προς το Ίλιον και από εκεί, περνώντας μέσα από τις γειτονιές του Ρίμινι, μπήκαμε στο Πάρκο Τρίτση. Κατά τη διάρκεια της πορείας ακούστηκαν συνθήματα, με πιο χαρακτηριστικά τα:
ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΡΙΤΣΗ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ, ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΚΡΑΤΟΣ ΔΗΜΟΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟΙ, ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ

ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ Σ' ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ, ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Στη διαδρομή γράφτηκαν συνθήματα, μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα και πετάχτηκαν χιλιάδες τρικάκια.

Στην πορεία συμμετείχαν και αλληλέγγυες ομάδες με δικά τους πανό.

Η πορεία συνεχίστηκε και μέσα στο πάρκο, μέχρι τον ΑΓΡΟ.

Με τις δράσεις που πραγματοποιήσαμε μετά τη φασιστική επίθεση στον Αγρό, με τα μοιράσματα χιλιάδων κειμένων μέσα στο πάρκο και τους γύρω δήμους κατά τη διάρκεια μικροφωνικών στις πλατείες και το Πάρκο, τις αφισοκολλήσεις, τη διαδήλωση, αλλά και με τη σταδιακή επισκευή του χώρου μας -με τη βοήθεια των αλληλέγγυων συντρόφων και συντροφισσών- και την ανυποχώρητη συνέχιση της δράσης μας, διαμηνύουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι παραμένουμε ακλόνητοι-ες στις επιλογές μας, ενάντια στις κυρίαρχες λογικές, σύμφωνα με τα προτάγματα της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης.

Η ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΩΝ ΩΧΡΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ

ΣΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Πορεία για τη φασιστική εμπρηστική επίθεση στον Aγρό. Σάββατο, 9 Γενάρη

2010-01-05T03:03:00.000+02:00

Στην πορεία καλεί με αφίσα και το αναρχικό στέκι Θερσίτης, που δραστηριοποιείται στις περιοχές του Ιλίου, Αγ. Αναργύρων και Πετρούπολης.

2010-01-02T22:40:00.000+02:00

ΚΥΡΙΑΚΗ 3/1/2010 10:00 Μικροφωνική στο σιντριβάνι, στο Πάρκο Τρίτση
12:00 Ενημέρωση για την επίθεση και την πορεία των εργασιών και
συζήτηση ανταλλαγής σκεπτικών για τις φασιστικές επιθέσεις,
στο χώρο του Αγρού.

2009-12-30T13:18:00.000+02:00

23/12 Φασιστική εμπρηστική επίθεση δέχτηκε ο Αγρός,
το Αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος στο πάρκο τρίτση

Τα θρασύδειλα φασιστοειδή διέρρηξαν παράθυρο που βρίσκεται στο πίσω μέρος του κτιρίου και αφού μπήκαν, περιέλουσαν με εύφλεκτο υγρό βάζοντας φωτιά σε διάφορα σημεία του χώρου. Η φωτιά σβήστηκε λίγο αργότερα από οχήματα της πυροσβεστικής. Στο πέρασμά τους, κατέστρεψαν και το μικρό σπορείο, όπου φιλοξενούνταν τα νεαρά φυτάκια μέχρι να φυτευτούν στο χωράφι [το πρώτο σπορείο είχε καταστραφεί από τις μπουλντόζες του δημάρχου ιλίου πριν από λίγους μήνες…]. Οι ζημιές είναι μόνο υλικές και ήδη έχουν αρχίσει οι εργασίες αποκατάστασης του χώρου.

Από τις 16 Μαΐου, ο Αγρός στο Πάρκο Τρίτση, αποτελεί χώρο ζωής και ελευθερίας μέσα στο εγκαταλελειμμένο και εμπορευματοποιημένο τοπίο του Πάρκου. Μέσα από τη συλλογική καλλιέργεια της γης, την οργάνωση και φροντίδα του χώρου, τις σταθερές εβδομαδιαίες συνελεύσεις, τις εκδηλώσεις, τις παρεμβάσεις σε σχέση με ζητήματα του Πάρκου και γενικότερα σε σχέση με τα αναπτυξιακά σχέδια και την καταστροφική τους επέλαση όπως και με άλλα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, τη συνεύρεση με όρους μακριά από λογικές εξατομίκευσης, καταδεικνύουμε πώς μπορούμε να συλλογικοποιούμε πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες και επιθυμίες, αυτοοργανωμένα, αντιιεραρχικά, αντιεμπορευματικά, μακριά από κάθε είδους εξουσίες και διαμεσολαβητές. Αυτό ήταν που προφανώς ενεργοποίησε τα ανερμάτιστα μυαλά των φασιστοειδών: οι ανταγωνιστικές θέσεις και δράσεις μας προς τις κυρίαρχες λογικές, η απειλή διατάραξης της δύσοσμης καθημερινότητας στις περιοχές μας, μέσα από τη ζωντάνια και την αμεσότητα του εγχειρήματος.

Είναι τα χαρακτηριστικά λειτουργίας και δράσης που τους ενόχλησαν και σε άλλους αυτοοργανωμένους αναρχικούς-αντιεξουσιαστιικούς και κοινωνικούς χώρους. Οι εμπρηστικές επιθέσεις στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη στην Κυψέλη και στην κατάληψη Villa Amalias, η επίθεση στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Buena Ventura στη Θεσσαλονίκη, στο στέκι μεταναστών στα Χανιά, στο στέκι της Ανοιχτής Συνέλευσης Δυτικών Συνοικιών στη Θεσσαλονίκη και πιο πρόσφατα στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Βοτανικός Κήπος στην Πετρούπολη, είναι κάποιες μόνο επιθέσεις των τελευταίων μηνών. Η επίθεση στον Αγρό επιβεβαιώνει την ενόχληση που προκαλούν τα εγχειρήματα που πραγματώνουν ανυποχώρητα την ανυπακοή στον κόσμο της εξουσίας, τη ρηξιακή άρνηση να παραδώσουμε τις τύχες μας στα χέρια των κυρίαρχων. Τα χτυπήματα αυτά είναι επιθέσεις σε έναν κόσμο που αρνείται να υποταχθεί.

Αντίστοιχοι φόβοι προκαλούν τη συστηματική και με όλα τα μέσα στοχοποίηση των ριζοσπαστικών κοινωνικών και πολιτικών πρακτικών και χώρων από το κράτος. Οι χώροι αυτοί -που μετά την εξέγερση του περασμένου Δεκέμβρη πληθαίνουν- αποτελούν πυριτιδαποθήκες για την εξουσία, που βλέπει με μεγάλη ανησυχία την επαφή ολοένα και περισσότερων ανθρώπων με πρακτικές αλληλεγγύης, αντίστασης και αυτοοργάνωσης. Και οι τόνοι λάσπης από τα παπαγαλάκια των media που –κατά παραγγελία των πολιτικών τους αφεντικών ή και χωρίς αυτά- μιλάνε για αντικοινωνικά, εγκληματικά στοιχεία και κουκουλοφόρους, σχετίζονται ακριβώς με την προσπάθεια αποπολιτικοποίησης και απονοηματοδότησης των αναρχικών/αντεξουσιαστικών προταγμάτων.

Να σημειώσουμε ότι από τον Οκτώβρη και μετά, με την ανάληψη της εξουσίας από τη σοσιαλιστική πολιτική διαχείριση που θέλει να πλασάρει την αστυνομία ως προστάτη του πολίτη και υπερασπιστή της έννομης τάξης και της δημοκρατίας, οι προηγούμενες συμπράξεις φασιστών και μπάτσων, αφού κρίθηκαν ως αποτυχημένες επικοινωνιακά, έδωσαν τη θέση τους στις επιθέσεις στα σκοτεινά από τους παρακρατικούς. Η ιστορία είναι γνωστή κι από παλιά: ο κρατικός ιδεολογικός και κατασταλτικός πόλεμος ενάντια στον «εσωτερικό εχθρό» συμπληρώνεται από τα παρακρατικά χτυπήματα. Δεν είναι τυχαίο που το πράσινο φως για τις επιθέσεις, έδωσε πρόσφατα ο ίδιος ο Χρυσοχοΐδης, αναγγέλλοντας πιθανή έξαρση της ακροδεξιάς τρομοκρατίας, κλείνοντάς τους πονηρά το μάτι να αναλάβουν δράση. Έτσι, στο γενικότερο κλίμα πίεσης από την επίσημη κρατική καταστολή (με την εισβολή στο αναρχικό στέκι Ρεσάλτο και τις 22 συλλήψεις, την εισβολή στον αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο στα Γιάννενα, τις εκατοντάδες προληπτικές προσαγωγές, τις κατασκευασμένες συλλήψεις και ουσιαστικά την απαγόρευση των διαδηλώσεων στις 5,6 και 7 Δεκέμβρη, την εκκένωση της κατάληψης Παπαδοπέτρου στα Χανιά και ένα σωρό άλλα) συνδράμουν και οι παρακρατικοί.

Όμως το ξαναείπαμε: τα χτυπήματα στα σκοτεινά δε δηλώνουν παρά τον τρόμο που τους προκαλούν οι ανοιχτοί πολιτικοί κοινωνικοί χώροι, εκεί που η αμφισβήτηση και η ρήξη με τις κυρίαρχες εξουσιαστικές δομές εκμετάλλευσης των μη προνομιούχων και της λεηλασίας της γης, πραγματώνεται με όρους συλλογικούς-συντροφικούς, χωρίς αρχηγούς, εμπορευματικές σχέσεις, κομματικούς εγγυητές, χρηματοδότες και ψευτοευαισθησίες, με μόνο οδηγό τα προτάγματα της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης. Και αυτά είναι απρόσβλητα στα νυχτερινά τραμπούκικα χτυπήματα.
Οπότε… έχουν κάθε λόγο να τρομάζουν…

Η ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΩΝ ΩΧΡΙΑ
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ
ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΤΕΤΑΡΤΗ 30/12/2009 18:00 Μικροφωνική στην πλατεία Ιλίου
ΚΥΡΙΑΚΗ 3/1/2010 10:00 Μικροφωνική στο σιντριβάνι, στο Πάρκο Τρίτση
12:00 Ενημέρωση για την επίθεση και την πορεία των εργασιών
Συζήτηση ανταλλαγής σκεπτικών για τις φασιστικές επιθέσεις
ΠΕΜΠΤΗ 7/1/2010 18:00 Μικροφωνική στην πλατεία των Αγίων Αναργύρων
ΣΑΒΒΑΤΟ 9/1/2010 11:00 Συγκέντρωση-Πορεία από πλατεία Αγ. Αναργύρων

Δεκέμβρης 2009
Αγρός

2009-12-28T23:04:00.000+02:00

Συλλογική κουζίνα στον Αγρό

2009-12-26T22:56:00.000+02:00

Από το πρωί, σήμερα Σάββατο ξεκίνησαν οι εργασίες αποκατάστασης του κτιρίου του Αγρού. Με τη συγκινητική αλληλέγγυα παρουσία πολλών συντρόφων και συντροφισσών και την ακούραστη συμμετοχή τους στις δουλειές, καταφέραμε να καθαρίσουμε κατά το μέγιστο δυνατό το χώρο από τα καμένα πράγματα. Οι εργασίες θα συνεχιστούν και τις επόμενες μέρες.

Για αύριο Κυριακή, σκοπεύαμε να βρεθούμε στον Αγρό για φαγητό, κρασί και κουβεντούλα. Η επίθεση των φασιστοειδών φυσικά δε μας αλλάζει τα σχέδια. Καλούμε λοιπόν όσους και όσες θέλουν στον Αγρό, από τη 1μ.μ. και μετά για συλλογική κουζίνα και κουβεντούλα. Φέρνουμε ό,τι μπορούμε και την καλή μας διάθεση σε αυτό το ιδιαίτερο υπαίθριο γεύμα!
Τα υπόλοιπα από κοντά.

Ενημερώσεις για την πορεία των εργασιών, αλλά και τις δράσεις της ομάδας του Αγρού σε σχέση με τη φασιστική επίθεση που δεχτήκαμε, θα γίνονται όσο πιο συχνά γίνεται με νέες αναρτήσεις.

Η ΦΩΤΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕ ΜΑΣ ΚΑΙΕΙ, Η ΦΩΤΙΑ ΚΑΙΕΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ

Φωτό από την επίθεση στον Αγρό

2009-12-26T11:50:00.000+02:00

Φωτογραφία από το κατεστραμμένο σπορείο

…και το διαρρηγμένο παράθυρο, απ’ όπου μπήκαν οι φίλοι των σωμάτων ασφαλείας.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΡΟ

Για την εμπρηστική επίθεση στον Αγρό

2009-12-26T01:56:00.000+02:00

Την Τετάρτη το βράδυ 23/12 ο Αγρός, το Αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος στο Πάρκο Τρίτση δέχτηκε εμπρηστική επίθεση –στις 23:45 καλέστηκε η πυροσβεστική και λίγο αργότερα οχήματά της έσβησαν τη φωτιά. Τα φασιστοειδή περίμεναν να φύγουμε από το χώρο και λίγο αργότερα μπήκαν στα σκοτεινά και μουλωχτά, όπως μαρτυράει το σπασμένο κάγκελο που βρήκαμε στο πίσω μέρος της κατάληψης. Οι σημαντικότερες υλικές ζημιές έγιναν στο χώρο αποθήκευσης των εργαλείων και της δεξαμενής νερού –όπου βρίσκεται και το διαρρηγμένο παράθυρο. Όπως όλα δείχνουν περιέλουσαν ό,τι μπορούσαν με εύφλεκτο υγρό, ενώ στο χώρο βρέθηκαν καμένα κομμάτια μιας τσάντας πλάτης, φιτίλια, εμποτισμένα πανιά με εύφλεκτο υγρό, φελιζόλ κ.α. τυλιγμένα σε πετσέτα. Το μικρό φυτώριο στα δεξιά της κατάληψης, όπου φιλοξενούνταν κάποια φυτάκια μέχρι να φυτευτούν στο χωράφι, καταστράφηκε επίσης –χωρίς φωτιά! Οι ζημιές όπως είπαμε είναι μόνο υλικές, περιορισμένες και επισκευάσιμες.

Η επίθεση στον αγρό, συμπληρώνει μια σειρά άλλων που συνέβησαν το τελευταίο διάστημα σε στέκια και καταλήψεις, όπως στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη στην Κυψέλη στις 2/11, η επίθεση με μολότωφ στην κατάληψη Villa Amalias στις 3/11, o εμπρησμός στο σπίτι του αριστερού αγωνιστή Γ. Γιαννατσή στα Πετράλωνα στις 20/11, η επίθεση στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Buena Ventura στη Θεσσαλονίκη στις 24/11, στο στέκι μεταναστών στα Χανιά 16/12, στο στέκι της Ανοιχτής Συνέλευσης Δυτικών Συνοικιών στη Θεσσαλονίκη στις 18/12, στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Βοτανικός Κήπος στην Πετρούπολη στις 18/12.

Οι παρακρατικές επιθέσεις –ή ακροδεξιά τρομοκρατία όπως την αποκάλεσε πρόσφατα ο αρχηχός της κρατικής καταστολής Χρυσοχοΐδης καλώντας τη να ενεργοποιηθεί- δε μας τρομάζουν. Αντίθετα δυναμώνουν τη βούλησή μας να παραμείνουμε ακλόνητοι-ες στις επιλογές μας, σύμφωνα με τα προτάγματα της αυτοοργάνωσης, αντιιεραρχικά, αντιεμπορευματικά και αδιαμεσολάβητα. Και αυτά δε χτυπιούνται, γιγαντώνονται.

Από το Σάββατο 26/12 στις 11.00 το πρωί, στον Αγρό αρχίζουν οι δουλειές αποκατάστασης του χώρου.

Όταν η ισχυρή Δημοκρατία προελαύνει πάνω από τα κεφάλια μας

2009-12-18T20:39:00.000+02:00

Για τις δεντροφυτεύσεις στον Αγρό

2009-11-12T11:37:00.000+02:00

Τις τελευταίες Κυριακές, πραγματοποιήθηκε στο χώρο γύρω από τον Αγρό, φύτευση δέντρων και θάμνων. Σε σημεία αραιής βλάστησης, από παλιά εγκαταλελειμμένα, τώρα υπάρχουν λεμονιές, πορτοκαλιές, μανταρινιές και καλλιστήμονες, λιγκούστρα, ματζουράνες… Το Πάρκο μπορεί να είναι ζωντανό, αν εμείς οι ίδιοι το φροντίσουμε, συλλογικά και αυτοοργανωμένα, μακριά από κάθε λογής διαμεσολαβητές και η δεντροφύτευση έγινε με αυτή ακριβώς τη λογική.

Ο Αγρός είναι ανοιχτός για συνεύρεση και συζήτηση κάθε Τετάρτη και Παρασκευή 5-7 μ.μ. και κάθε Κυριακή 11-1 για εργασίες στον Αγρό. Η συνέλευση του εγχειρήματος πραγματοποιείται κάθε Κυριακή στη 1 μ.μ.

2009-11-01T20:29:00.000+02:00

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΡΟ........ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 24+25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

2009-10-23T21:11:00.000+03:00

Το κείμενο που μοιράστηκε στη μικροφωνική την Κυριακή 11 Οκτώβρη στο Πάρκο

2009-10-15T14:08:00.000+03:00

Κάτω τα χέρια από τον αγρό

Από το Μάιο του 2009, μέσα στο πάρκο τρίτση, έχει «ξεφυτρώσει» και …ζει ο Αγρός. Μια κατάληψη γης, μια κίνηση επανοικειοποίησης ενός κομματιού του πάρκου, προκειμένου να το διαχειριστούμε σύμφωνα με τις δικές μας επιθυμίες και ανάγκες και παράλληλα ένα ανοιχτό κάλεσμα σε όσους και όσες επιθυμούν να πράξουν το ίδιο. Ο Αγρός είναι ένα εγχείρημα που εναντιώνεται στο ξεπούλημα του πάρκου για εμπορική εκμετάλλευση και στην περιστολή της ελεύθερης κοινωνικής του χρήσης. Προτάσσει την αυτοοργανωμένη συλλογική δράση για ό,τι αφορά στη ζωή μας.
Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά που ενόχλησαν το δήμαρχο του Ιλίου (Ζενέτο) και με την συγκατάθεση του φορέα διαχείρισης την Τρίτη 6/10/2009 εισέβαλε με μπουλντόζες στο κατειλημμένο έδαφος του αγρού και κατέστρεψε το σπορείο μας. Μια ελαφριά κατασκευή, κάτι σαν μικρό θερμοκήπιο, που φιλοξενεί τα φυτά μέχρι να μεγαλώσουν για να μπορέσουν να φυτευτούν στη γη.
Ο φορέας διαχείρισης του πάρκου μάς έχει αντιμετωπίσει από την αρχή με την λογική του «κακού» και του «καλού» μπάτσου, αφού η στάση τους κατά καιρούς περιλαμβάνει από φιλική κουβεντούλα και «να βρούμε μια λύση ρε παιδιά» μέχρι απροειδοποίητα κοψίματα νερού και ρεύματος μέσα σε καύσωνα και με κίνδυνο να καταστραφούν οι καλλιέργειες. Αυτή τη φορά ήρθαν να επιβάλλουν την τάξη μέσα στο κατακερματισμένο και καταταλαιπωρημένο πάρκο: τη δική τους τάξη. Αυτή της καταστολής και του ελέγχου, της αυθαιρεσίας και της λαμογιάς. Αυτή που προορίζει το πάρκο για κάθε λογής κερδοφόρες και καταστρεπτικές χρήσεις ή για εκδηλώσεις και συναυλιούλες που σκοπό έχουν τη διαφήμιση των δήμων και του «πολύτιμου» κοινωνικού τους έργου. Αυτή που δεν ανέχεται και επιτίθεται ενάντια στη δράση των ανθρώπων που αποφασίζουν να ζήσουν το πάρκο ως αυτό ακριβώς που θα έπρεπε να είναι: ένας ανοιχτός, δημόσιος πράσινος χώρος, η χρήση του οποίου να καθορίζεται από όλους και όλες μας και όχι από τα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα μιας χούφτας τοπικών και όχι μόνο ηγετίσκων, τα σχέδια των οποίων αντιτίθενται πλήρως στο δημόσιο και ελεύθερο χαρακτήρα του πάρκου.
Δε χρειάζεται και πολύ φαντασία για να καταλάβουμε με τι λογική κινούνται δήμοι και φορέας διαχείρισης αρκεί να δούμε τα πεπραγμένα τους. Αλλά ας τα πάρουμε λίγο από την αρχή. Όταν στις αρχές του καλοκαιριού ο τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Σουφλιάς ανήγγειλε την έκτακτη χρηματοδότηση του πάρκου τρίτση, στην οποία συμμετέχει με δικά του κεφάλαια ο όμιλος Λάτση, πολλοί χαμογέλασαν με ανακούφιση, άλλοι με καχυποψία, ενώ κάποιοι (όπως εμείς) κοιτάχτηκαν με ανησυχία. Το ποσό του 1,4 εκ. ευρώ που οι τοπικές αρχές εμφάνιζαν ως προϊόν διεκδίκησης, ενώ ουσιαστικά ήταν το αποτέλεσμα παρασκηνιακών διαβουλεύσεων για τον έλεγχο της διοίκησης του φορέα, ανοίγει διάπλατα τις πόρτες για την περαιτέρω αξιοποίηση και εκμετάλλευση, πάντα υπό το πρόσχημα της σωτηρίας του. Εξάλλου η ιστορική εμπειρία έχει δείξει (και όχι μόνο στο πάρκο) ότι φράγκα, μίζες και εργολάβοι συμβαδίζουν άνετα με τις ρητορείες της εξουσίας για την περιβαλλοντική ευαισθησία και προστασία. Τον Αύγουστο ξεκινούν τα πρώτα έργα στο πάρκο και «ω, τι έκπληξις», το πρώτο έργο που αναθέτεται είναι η επισκευή της συρμάτινης περίφραξης. Συνεργεία εργολάβων έκλεισαν όλες τις τρύπες που μέσα στα χρόνια είχαν ανοίξει κάτοικοι και που τους εξυπηρετούσαν στην πρόσβαση και διάσχιση, καθώς η πολλών χιλιομέτρων περιμετρική περίφραξη έχει μόνο τέσσερις εισόδους και αυτές με περιορισμένη πρόσβαση. Οι κλειδαμπαρωμένες πόρτες καθιστούν από δύσκολη έως σχεδόν αδύνατη την πρόσβαση σε άτομα με κινητικά προβλήματα, καροτσάκια με παιδιά, ποδήλατα, αφού για να μπουν πρέπει να κάνουν ακροβατικά πάνω από σιδερένιες μπάρες. Για παράδειγμα την καθαρή Δευτέρα δεκάδες άνθρωποι «εγκλωβίστηκαν» έξω από το πάρκο, μέχρι που πρωτοβουλιακά κάτοικοι έκοψαν την περίφραξη.
Η επισκευή της περίφραξης θα μπορούσε να είναι απλά ένα έργο βιτρίνας, αλλά είναι κάτι με περισσότερες προεκτάσεις. Είναι η επαναδιευθέτηση του χώρου, η προσταγή του φορέα ότι κουμάντο κάνει αυτός, η τακτοποίηση της χρήσης του με βάση τους κανόνες που βάζει αυτός και που απαγορεύει οποιαδήποτε συμμετοχή παρέμβασης ή χρήσης. Αυτό είναι το «όραμα» εξάλλου που έχει η εξουσία για όλους τους δημόσιους χώρους. Τεχνητά τοπία, ελεγχόμενα, εμπορευματοποιημένα, οπού η κοινωνία απλά τους καταναλώνει αλλά δεν τους ζει. Πέρα από προφάσεις και δικαιολογίες η περίφραξη όπως και οι σεκιουριτάδες υπάρχουν για να αντιμετωπίσουν αυτές τις συμπεριφορές ή δράσεις που αμφισβητούν αυτόν τον ετεροκαθορισμό. Οι πιτσιρικάδες που αράζουν τα βράδια ξεπερνώντας το ωράριο λειτουργίας, οι κάτοικοι που ανοίγουν νέες λειτουργικές εισόδους–εξόδους, η ελεύθερη κατανάλωση καρπών από πολλούς, αλλά και η κατάληψη και η καλλιέργεια εδάφους που επιχειρεί ο Αγρός, είναι ο «εξωτερικός εχθρός» που θέλει να αντιμετωπίσει (ή και να καταστείλει) ο περίφραχτος και φρουρούμενος χώρος που θέλουν να δημιουργήσουν οι εξουσιαστές.
Τα παραδείγματα δυναμικών και αυτοοργανομένων αγώνων, ενάντια σε ανάλογες προσπάθειες περίφραξης άλλων δημόσιων χώρων ( π.χ. Φιλλοπάππου, Π. Άρεως), είναι πολλά και το μήνυμα ξεκάθαρο. Το πράσινο, ο ελεύθερος χώρος, η επαφή με τη γη, η δημιουργική συνεύρεση και ο καθαρός αέρας, μερικά από τα πιο ζωτικά στοιχεία που η κυριαρχία μας στερεί και καπηλεύεται προς όφελός της, δεν περιμένουμε να μας παραχωρηθούν ούτε από την ίδια, αλλά ούτε και από τους διάφορους «οικο-ευαίσθητους» καλοθελητές τύπου ορνιθολογικής εταρείας. Μας ανήκουν κι ο μόνος τρόπος να τους επανοικειοποιηθούμε είναι αυτός της αδιαμεσολάβητης, άμεσης και δημιουργικής αντίστασης από τα κάτω.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΡΟ
ΑΥΤΟ ΤΟ «ΖΙΖΑΝΙΟ» ΗΡΘΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ

Οκτώβριος 2009

Παρέμβαση στο Φορέα Διαχείρισης του Πάρκου Τρίτση για το σπορείο του Αγρού

2009-10-14T23:02:00.000+03:00

Σε σχέση με το ξύλωμα του αυτοσχέδιου σπορείου της κατάληψης έγινε ήδη λόγος σε προηγούμενη ανάρτηση. Την Κυριακή 11 Οκτώβρη, για τη δημοσιοποίηση του γεγονότος, έγινε μικροφωνική και μοίρασμα εκατοντάδων κειμένων στο Πάρκο Τρίτση. Τη Δευτέρα 12 Οκτώβρη η συλλογικότητα του Αγρού μαζί με αλληλέγγυους-ες πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στο συμβούλιο του Φορέα Διαχείρισης του Πάρκου. Ουσιαστικά, τους κοινοποιήσαμε με τον πιο σαφή τρόπο ότι η «ανοχή» στις θρασύδειλες προσπάθειές τους να παρεμποδίσουν τη δράση του εγχειρήματος έχει τελειώσει. Χαρακτηριστική ήταν η αμηχανία τους, οι δηλώσεις άγνοιας, όπως και η δήλωση μέλους του Φορέα ότι ενημερώθηκε για την κατεδάφιση μέσω (!) του blog του Αγρού (ενώ εμείς εξαρχής γνωρίζαμε ότι η κατεδάφιση του σπορείου είχε τη βούλα του Φορέα). Αστειότητες…

Χαρακτηριστική ήταν και η σιωπή του δημάρχου του Ιλίου, ο οποίος παρέμεινε βουβός και καταφρονεμένος καθ’ όλη τη διάρκεια της παρέμβασης, αφήνοντας έκθετες και γελοίες τόσο τις δικαιολογίες περί ακαλαίσθητου της κατασκευής του σπορείου, όσο και τις φαμφάρες του περί οικο-ευαισθησίας.

Η παρέμβαση ολοκληρώθηκε με συνθήματα που φωνάχτηκαν και γράφτηκαν στην πρόσοψη του Φορέα και με το τελεσίγραφο ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΡΟ.

Ακολουθούν φωτογραφίες από την παρέμβαση στο Φορέα.

Η αισθητική των δημάρχων επιτίθεται στον Αγρό

2009-10-09T00:40:00.000+03:00

Την Τρίτη 6 Σεπτέμβρη το αυτοσχέδιο σπορείο, που φιλοξενούσε τα νεαρά φυτά μέχρι αυτά να μπορούν να φυτευτούν στο χωράφι, καταστράφηκε ολοσχερώς. Πρόκειται για δουλειά του Φορέα Διαχείρισης του Πάρκου, μετά από πρόταση του Ζενέτου (δημάρχου Ιλίου) και με δικά του μηχανήματα, μια καθ’όλα «καθαρή» δουλειά, με όλα τα χαρακτηριστικά της αλητείας των εξουσιοδοτημένων να ρημάζουν και την τελευταία σπιθαμή ελεύθερου εδάφους: η επίθεση έγινε στα μουλωχτά, χωρίς προειδοποίηση και σε ώρα που εμείς δε βρισκόμασταν στον αγρό, με τρακτέρ που ξήλωσε τα ξύλινα υποστηλώματα και με απομάκρυνση από το χώρο όλων των υλικών που είχαν χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή του. Το «καθαρό» της υπόθεσης έχει να κάνει και με το ότι τα φυτά εξαιρέθηκαν από την καταστροφική τους λύσσα, προς χάριν βέβαια της διάσωσης του οικοευαίσθητου προσωπείου τους. Η «απόβαση» έγινε από την πλησιέστερη στον αγρό είσοδο του πάρκου, στην οποία φρόντισαν να αλλάξουν και κλειδαριά, ώστε (αστείο!) να μας εμποδίσουν από το να μπαίνουμε ελεύθερα.
Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ
Οι όποιες δικαιολογίες ακαλαίσθητου της κατασκευής είναι τουλάχιστον γελοίες. Λίγο πιο πέρα από τον αγρό, με την αισθητική του μπετόν, της ερημοποίησης και της εμπορευματοποίησης, υπάρχουν τα «καλαίσθητα» έργα του Δήμου Ιλίου, ο οποίος -όπως έχουμε ξαναγράψει- διατηρούσε κρυφή χωματερή (πόσο όμορφη μπορεί να είναι μια χωματερή;), τριχοτόμησε το Πάρκο με τους δρόμους που άνοιξε, έφτιαξε γήπεδο και πάρκινγκ... Και πέρα από αυτό, στο Πάρκο εξακολουθούν να υπάρχουν με τις ευλογίες του Φορέα το ερπετάριο, τα αυθαίρετα της καταπατημένης έκτασης των προσκόπων, οι επεκτάσεις τις καφετέριας, αλλά και μεγάλες συρμάτινες περιφράξεις, άρρωστα δέντρα, λίμνες-βάλτοι και ένα σωρό άλλα ακαλαίσθητα, που δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία για το ψευδεπίγραφο των προβαλλόμενων κινήτρων. Πέρα από την ενόχληση που προκαλούν τα ίδια τα χαρακτηριστικά του εγχειρήματος, η καταστροφή του σπορείου είναι πράξη εκδίκησης του εκνευρισμένου Ζενέτου για το στραπατσαρισμένο προφίλ του, μετά την πρόσφατη παρέμβαση της συλλογικότητας σε μια από τις εκδηλώσεις του Δήμου Ιλίου στο Πάρκο, όταν μετά από τις γλοιώδεις αβρότητες που αντάλλαξε με γνωστό εκπρόσωπο της αστικής τέχνης, πήραμε το μικρόφωνο και τους χαλάσαμε τη γιορτούλα...
Σε κάθε περίπτωση, τα κάθε λογής λαμόγια του Πάρκου, ας μη χαίρονται. Τέτοιου είδους κινήσεις οπλίζουν ακόμη περισσότερο το πείσμα μας ενάντια στα σχέδια της κυριαρχίας. Οι αλητείες δεν περνάνε.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΡΟ

Φωτογραφίες από την εκδήλωση στις 20/9 "Δημιουργία σπορείου για χειμερινά-κηπευτικά"

Φωτογραφίες μετά το ξήλωμα του σπορείου...

Κυριακή 20/9/09, από τις 12 το μεσημέρι, δημιουργία σπορείου

2009-09-19T14:15:00.000+03:00

Για τις εκδηλώσεις του δήμου Ιλίου στο Πάρκο Τρίτση

2009-09-19T13:48:00.000+03:00

Από τις 26/8 και για όλο σχεδόν το Σεπτέμβρη, πραγματοποιούνται στο Πάρκο Τρίτση από το δήμο Ιλίου “πολιτιστικές εκδηλώσεις ήπιου χαρακτήρα…για τη στήριξη της τέχνης…και ως μια καλή ευκαιρία να επισκεφθούμε το Πάρκο το οποίο βρίσκεται πάντα στο επίκεντρο της προσοχής του Δήμου”, όπως χαρακτηριστικά τονίζεται στο φυλλάδιο διαφήμισής τους. Χρησιμοποιώντας για κράχτες ηχηρά ονόματα της αστικής τέχνης και με ατραξιόν τη δωρεάν είσοδο, ο δήμος Ιλίου –ο θεσμισμένος τσιφλικάς του Πάρκου- επιχειρεί για μια ακόμη χρονιά να διακηρύξει τις αγαθές του προθέσεις… Όσο για την προσοχή που αναφέρεται παραπάνω, είναι γνωστό ότι αυτή μεταφράζεται σε καταπατήσεις, “απορρόφηση” κονδυλίων, περίφραξη, ελεγχόμενη κυκλοφορία, εμπορευματοποίηση… Το έχουμε ξαναπεί όμως: δήμοι, εργολάβοι, έμποροι, χρηματοδότες και κάθε λογής κηδεμόνες του πάρκου θα μας βρίσκουν μπροστά τους…

Ακολουθεί το κείμενο που μοιράζεται στο Πάρκο από τη συλλογικότητα του «Αγρού».

2009-08-23T13:41:00.000+03:00

ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΣΤΟΝ ΑΓΡΟ

2009-08-09T12:06:00.000+03:00

Για τον αύγουστο, ο αγρός θα είναι ανοιχτός για καφέ και κουβέντα
τετάρτες και παρασκευές απογεύματα στις 7 και κυριακές για συνέλευση.
Παράλληλα κάνουμε δουλειές στο χωράφι
(μαζεύουμε ντομάτες κ.λ.π, ποτίζουμε, διαμορφώνουμε την αυλή και το σπίτι)

Ο ΑΓΡΟΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟ ΕΔΑΦΟΣ

2009-08-08T18:01:00.000+03:00

Ιούνης στόν Αγρό

2009-06-11T16:43:00.000+03:00

Οι εκδηλώσεις Ιουνίου στον Αγρό:

12/6 Παρασκευή 21.00:
"Το κυνήγι του θησαυρού"
(Οι αγώνες των κατοίκων της Χαλκιδικής ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στην περιοχή τους.)

19/6 Παρασκευή 21.00:
"Ο εφιάλτης του Δαρβίνου"
(Η καταστροφή του οικοσυστήματος της λίμνης Βικτώρια)

21/6 Κυριακή 18.00:
Φτιάχνουμε κομπόστ!
(Παρασκευή βιολογικού λιπάσματος από οργανικές ύλες)
21.00:
"Kirikou" (παιδική προβολή)

24/6 Τετάρτη 21.00:
"Koyaanisqatsi"
Ζωή χωρίς ισορροπία - στην διάλεκτο των ινδιάνων Χόπι

Σε μια πόλη, που το χώμα και το πράσινο καταβροχθίζονται από το τσιμέντο και την άσφαλτο και οι δημόσιοι χώροι απ' το εμπόριο, που ο έλεγχος και η καταστολή σκιάζουν την καθημερινότητα μας, το αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος στο πάρκο Τρίτση θέλει να είναι χώρος ελευθερίας. Έδαφος όπου με φροντίδα και συντροφικότητα θα φυτρώνει πάντα αντίσταση.

στον Αγρό, κάθε δευτέρα, τετάρτη, σάββατο απ' τις 6 μμ.

Συνέλευση κάθε Κυριακή στις 12μμ.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΕΙ

2009-05-16T23:40:00.000+03:00

ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ από τις 16 Μαΐου ένα χώρο μέσα στο Πάρκο περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης. Σκοπός μας να δημιουργήσουμε μια εστία αντίστασης στα σχέδια της «ανάπτυξης», ιδιωτικοποίησης και εξαφάνισης του πάρκου, αλλά και κάθε δημόσιου χώρου. Διαφόρων ειδών αρπακτικά, που κόπτονται για τη σωτηρία του πάρκου (δήμοι, ΑΣΔΑ, ιδιώτες και ΥΠΕΧΩΔΕ), επέτειναν από κοινού την εγκατάλειψη του, ανοίγοντας το δρόμο στην εμπορευματοποίηση και στον ελεγχόμενο χαρακτήρα του (security, μπάτσοι, συρματοπλέγματα, περιορισμένο ωράριο λειτουργίας...). Απέναντι στις αδηφάγες πρακτικές των επίδοξων σωτήρων, το αυτοδιαχειριζόμενο κατειλημμένο έδαφος στο πάρκο Τρίτση θέλει να αντισταθεί στα γρανάζια των μηχανισμών που λεηλατούν τη ζωή και το χώρο-χρόνο μας.
Πολλοί και πολλές από εμάς, που συμμετέχουμε σε αυτήν την κατάληψη, δραστηριοποιούμασταν για περισσότερο από τρία χρόνια στο εγχείρημα του αυτοδιαχειριζόμενου αγρού Καματερού, στο αγρόκτημα της οδού Δαβάκη (δεσμευμένο επί 20ετίας από τον αντίστοιχο δήμο για «κοινωφελείς» σκοπούς). Ένα εγχείρημα στο οποίο πραγματοποιήσαμε συλλογικά, αντιιεραρχικά, αδιαμεσολάβητα, πλήθος δραστηριοτήτων: καλλιέργειες, εκδηλώσεις προβολές, εργαστήρι κεραμικής και παιδότοπο. Μετά την πρώτη εκδήλωση στον αγρό, σχετικά με την λεηλασία της φύσης, δεχθήκαμε έξωση από τους ιδιοκτήτες, οι οποίοι σε συντονισμένη επίθεση με μπάτσους και δημοτική αρχή, μας κατηγόρησαν για «παράνομη συνάθροιση και συνεύρεση» στο χώρο του αγρού, αποκαλύπτοντας και σε αυτή την περίπτωση τις πτυχές ολοκληρωτισμού του τόσο "εξιδανικευμένου" δημοκρατικού καθεστώτος. Παρότι όμως σήμερα δεν είμαστε πλέον στο συγκεκριμένο έδαφος, ο αγώνας μας συνεχίζεται, λίγο πιο πέρα, στο πάρκο, μαζί με νέους συντρόφους και συντρόφισσες.
Έπειτα από την έξωση μας απο τον αγρό Καματερού, εδώ και ένα χρόνο, συναντιόμαστε στο πάρκο, κάνουμε τις συνελεύσεις μας εδώ και παρεμβαίνουμε (με μοιράσματα κειμένων και μικροφωνικές). Θέλοντας να συνεχίσουμε τη δράση μας και να επανοικειοποιηθούμε ό,τι μας ανήκει, αποφασίσαμε να καταλάβουμε ένα κομμάτι γης σε αμιγώς δημόσιο χώρο. Στο κατειλημμένο έδαφος και μέσα απο το χώρο του πάρκου, σκοπό έχουμε να επιτεθούμε στα κυρίαρχα αναπτυξιακά σχέδια, χωρίς να αγνοούμε τη σύνδεση τους με τα υπόλοιπα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα όπως τα εργασιακά, την καταστολή, το σεξισμό, το ρατσισμό... Ο αγώνας ενάντια στη λεηλασία της φύσης, είναι κομμάτι του συνολικότερου αγώνα ενάντια στις επιβολές του εξουσιαστικού αυτού πολιτισμού.
Η καλλιέργεια με παραδοσιακές ποικιλίες σπόρων, συλλογικά, αντιιεραρχικά και μακριά από τα όποια βιομηχανοποιημένα κυρίαρχα πρότυπα, θα αποτελεί σταθερή δραστηριότητα του νέου εγχειρήματος, μέσα στο πάρκο της εγκατάλειψης, των άρρωστων φυτών, των παρατημένων δέντρων για να επιτεθεί στα επιβαλλόμενα διατροφικά μοντέλα, να σπάσει όσο γίνεται το δίπολο παραγωγού-καταναλωτή, να καταδείξει ότι η βλάστηση στο πάρκο είναι ζήτημα όλων μας και όχι του κάθε κερδοσκοπικού φορέα. Ουσιαστικά οι δραστηριότητες στον αγρό θα έχουν να κάνουν με αυτό που πραγματικά θα έπρεπε να είναι το πάρκο: ένας ελεύθερος χώρος, όπου καθένας και καθεμία μπορεί να έρθει σε επαφή με τη φύση, με άλλους ανθρώπους και τα ζώα, να τρέξει, να παίξει να καλλιεργήσει, να αυτομορφωθεί...
Επιπλέον, σε άμεση συνάρτηση με τα παραπάνω προτάσσουμε ως απάντηση στην ολοένα εντεινόμενη καταστροφή, που με βάση τις πολιτικές της ανάπτυξης συντελείται στις περιοχές μας και όχι μόνο, τη δημιουργία ανοιχτών συνελεύσεων, στις οποίες η καθεμία και ο καθένας θα μπορεί να έχει πραγματικά ενεργό θέση σε ό,τι υποθηκεύει τη ζωή του/της. Χαρακτηριστικά παραδείγματα παρέμβασης σε δημόσιους χώρους, ανάμεσα σε πληθώρα αυτοοργανωμένων κινήσεων στις γειτονιές της Αθήνας, αποτελούν: η δράση των κατοίκων των Πατησίων και της Κυψέλης που, από τον Ιανουάριο του 2009, ξαναδημιουργούν και διαχειρίζονται συλλογικά και αυτοοργανωμένα το πάρκο στη συμβολή των οδών Κύπρου και Πατησίων, αντιστεκόμενοι στα σχέδια του δήμου Αθηναίων ο οποίος κατέστρεψε το πάρκο με σκοπό να δημιουργήσει parking, όπως επίσης και η δράση των κατοίκων των Εξαρχείων, που από το Μάρτιο μετέτρεψαν το πρώην parking ιδιοκτησίας TEE, στη συμβολή των οδών Ναυαρίνου και Ζωοδόχου πηγής, σε δημόσιο, συλλογικά διαμορφωμένο και αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο.
Σε μια πόλη, που το χώμα και το πράσινο καταβροχθίζονται από το τσιμέντο και την άσφαλτο και ο δημόσιος χώρος από το εμπόριο και την κερδοσκοπία, που οι δημοτικοί ηγετίσκοι εξυπηρετούν και εμπλουτίζουν τα κυρίαρχα σχέδια στις γειτονιές μας, που ο έλεγχος και η καταστολή σκιάζουν την κάθε κίνηση της καθημερινότητας μας, το αυτοδιαχειριζόμενο κατειλλημένο έδαφος στο πάρκο Τρίτση θέλει να είναι χώρος ελευθερίας. Έδαφος όπου, με φροντίδα και συντροφικότητα, θα φυτρώνει πάντα αντίσταση.
Η κατάληψη είναι ένας ανοιχτός χώρος για όσες και όσους ενδιαφέρονται για το εγχείρημα. Ένας χώρος επικοινωνίας, αντιπληροφόρησης, καλλιέργειας της γης, συλλογικών δράσεων, ανταλλαγής σπόρων και όσων άλλων αποφασίζει η συνέλευση.
*Η συνέλευση του εγχειρήματος θα πραγματοποιείται κάθε Κυριακή στις 12 μ.μ., όπου θα συζητούνται
τα πρακτικά ζητήματα, ο λόγος και οι δράσεις μας.
*Απο την πρώτη εβδομάδα, θα γίνονται προεργασίες καλλιέργειας

Μαΐος 2009

Πάρκο Τρίτση: Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης εγκατάλειψης και λεηλασίας

2009-05-14T12:43:00.000+03:00

Σύντομο ιστορικό του χώρου του Πάρκου

Το σημερινό πάρκο αποτελούσε επί τουρκοκρατίας μέρος ενός μεγαλύτερου τσιφλικιού που ανήκε στον Τούρκο διοικητή Μεμίσαγα, αν και κατά μία έννοια συνεχίζει να αποτελεί τσιφλίκι, των κεντρικών και τοπικών αρχών σήμερα. Η ευρύτερη περιοχή ήταν καλυμμένη με ελαιώνες, εσπεριδοειδή αλλά και αρκετές καλλιεργήσιμες εκτάσεις που ανάμεσα τους αναπτύχθηκαν μικρά αρβανιτοχώρια με αγροτικό και κτηνοτροφικό πληθυσμό.Οι τότε τσιφλικάδες (κυρίως Τούρκοι αλλά όχι μόνο) συνήθιζαν να καταπατούν, είτε με τα όπλα είτε με την εξουσία που κατείχαν, τεράστιες εκτάσεις και με τον καιρό αποκτούσαν τίτλους ιδιοκτησίας που τους έδινε το δικαίωμα να τα πουλάνε πλέον με ‘νόμιμο’ τρόπο. Κάπως έτσι και η περιοχή του πάρκου, αφού πέρασε από διάφορα χέρια πλούσιων Ελλήνων και Άγγλων, κατέληξε στη βασιλική οικογένεια που το διαμόρφωσε σε ένα ενιαίο κτήμα 2500 στρεμμάτων. Η Αμαλία, βασίλισσα τότε του ελληνικού κράτους, δημιούργησε, μεταξύ του 1848-1861, μια πρότυπη αγροκτηνοτροφική μονάδα κι έχτισε έναν πύργο για την ευχάριστη διαμονή της. Πριν προλάβει όμως να χαρεί το ‘’θεάρεστο’’ έργο της, καταργείται η βασιλεία του Όθωνα (1862) και η διαχείριση περνά στο υπουργείο οικονομικών. Οι νέοι κρατικοί τσιφλικάδες πουλούν το κτήμα στον Σίνα και αυτός με τη σειρά του στον Σερπιέρη, ιδιοκτήτη των μεταλλείων Λαυρίου και γνωστό για την αγριότητά του απέναντι στους εργάτες και μεταλλωρύχους που δούλευαν στην εταιρία του.

Μέχρι το 1987 η περιοχή δεν έχει ενιαίο χαρακτήρα και η έκταση συνεχώς συρρικνώνεται. Στο νότιο μέρος χτίζονται κτίρια και μηχανουργεία του υπουργείου γεωργίας, οι δήμοι φτιάχνουν αμαξοστάσια για τα απορριμματοφόρα, ενώ μεγάλη έκταση καταλαμβάνει και το ίδρυμα Μητέρα. Λίγο πιο ψηλά, χτίζεται τη δεκαετία του ‘70 το δημοτικό γήπεδο Ιλίου και παράλληλα ο ίδιος δήμος, καταπατά και διεκδικεί δεκάδες στρέμματα γύρω από αυτό. Επίσης καταπατημένη είναι από τους προσκόπους έκταση πολλών στεμμάτων, που τους ‘’παραχώρησε’’ ο βασιλιάς ενώ σε διαφορετικές περιόδους χτίζονται τα ιδρύματα νεότητας, Θεοτόκος και αποκατάστασης αναπήρων. Το 1987 κατοχυρώνεται ο ενιαίος χαρακτήρας του χώρου και ξεκινούν οι πρώτες μελέτες για τη δημιουργία του πάρκου. Παρόλα αυτά, μια έκταση περίπου 360 στρέμματα που κατέχουν οι απόγονοι του Σερπιέρη, μένει εκτός πάρκου καθώς καμία κρατική υπηρεσία δεν κινητοποιήθηκε ώστε να την απαλλοτριώσει. Αντιθέτως, το 1995 με απόφαση του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Λαλιώτη, εντάσσονται στο σχέδιο πόλης 120 στρέμματα, από τα οποία τα 44 οικοδομούνται από τις πολυεθνικές Carrefour και ster cinemas ενώ ο υπουργός οικονομικών Δρυς οριστικοποιεί την ιδιοκτησία των Σερπιέρηδων.

Το 1993 ξεκινούν τα έργα για το ‘’πρότυπο πάρκο περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης’’, χρηματοδοτούμενο κατά 75% από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα urban. Για δέκα περίπου χρόνια ο χώρος παραμένει εργοτάξιο αφού το μεγάλο φαγοπότι γύρω από τα δις, οι απίστευτες κακοτεχνίες και οι ελλείψεις σταματούν τη χρηματοδότηση και η ευρωπαϊκή επιτροπή δεν το δέχεται ως έργο. Την ευθύνη και επόπτευση των έργων εκείνη την περίοδο, έχει η τοπική αυτοδιοίκηση, δηλαδή οι όμοροι δήμοι και ο Αναπτυξιακός Σύνδεσμος Δυτικής Αθήνας (ΑΣΔΑ), οι ίδιοι δηλαδή που κραυγάζουν τώρα για την εγκατάλειψή του.

Το 2002 εντέλει ανοίγει τις πόρτες και επίσημα (ο κόσμος παρόλα αυτά το χρησιμοποιούσε για τις βόλτες του) και η διαχείριση του περνάει στα χέρια του Φορέα Διοίκησης και Διαχείρισης του Πάρκου που συστάθηκε την ίδια περίοδο. Στον φορέα αυτό συμμετέχουν το ΥΠΕΧΩΔΕ, ένα μέλος του Οργανισμού Αθήνας, της Νομαρχίας Αθήνας, εκπρόσωποι των τριών δήμων στους οποίους ανήκει χωροταξικά (Δήμοι Ιλίου, Καματερού και Αγ. Αναργύρων), ένα μέλος του ΑΣΔΑ και ένα μέλος του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθήνας.

Η μέχρι σήμερα δράση των επίδοξων σωτήρων του Πάρκου

Στα χρόνια που μεσολάβησαν, με μπροστάρηδες τους παραπάνω, στο προοριζόμενο για υπερτοπικό πόλο πρασίνου, στο μεγαλύτερο περιβαλλοντικό Πάρκο των Βαλκανίων, με τα 145 είδη πουλιών και την ιδιαίτερα πλούσια χλωρίδα, η εγκατάλειψη διατρανώθηκε, με την εμπορευματοποίηση να απειλεί πλέον ευθέως τον χαρακτήρα του ως ανοιχτού δημόσιου χώρου. Με πρόσχημα την εξεύρεση πόρων, λόγω της ανεπαρκούς -όπως διατείνονταν- χρηματοδότησης από το υπουργείο, στο πάρκο ξεφύτρωσαν διάφορα μικρά και μεγάλα μαγαζάκια, όπως το Νatura shop, το λούνα πάρκ -που αυτή τη στιγμή έχει φύγει- η καφετέρια, το ερπετάριο.

Φυσικά, δεν πρόκειται για κανενός είδους ανεπάρκεια ή αδιαφορία από την πλευρά του Φορέα. Αυτό που ουσιαστικά πάντα επιδιωκόταν, με τους κηδεμόνες δήμους να πρωτοστατούν, ήταν η ολοένα και μεγαλύτερη εγκατάλειψη του χώρου, ώστε στη συνέχεια να επικαλεστούν αυτήν ακριβώς την εγκατάλειψη, αφενός για να αναβαθμίσουν το ρόλο τους σε Φορέα σωτηρίας του Πάρκου -εισπράττοντας σε ψήφους για αυτή τους την ευαισθησία- και αφετέρου, να δρομολογήσουν -στον αντίποδα της εγκατάλειψης- μια χωρίς επιστροφή εμπορευματοποίησή του. Κι αυτό γιατί η ανάπτυξη της περιοχής, είναι γι’ αυτούς συνώνυμη των εμπορικών κέντρων και της κατανάλωσης, των δρόμων ταχείας κυκλοφορίας, των χώρων στάθμευσης αυτοκινήτων, των σταθμών μετρό και προαστιακού...

Τους τελευταίους μήνες μάλιστα, οι τοπικοί δημοτικοί άρχοντες, ως πρωτοστατούντες μνηστήρες του Πάρκου, προκειμένου να αποσπάσουν την κοινωνική συναίνεση, υιοθέτησαν τον πολύ γνώριμο κυρίαρχο λόγο περί πράσινης διαχείρισής του. Επιδόθηκαν σε μια άνευ προηγουμένου γελοία επίδειξη ευαισθησίας, με δεντροφυτεύσεις και “σπαραξικάρδιες” εκκλήσεις με αφίσες και φυλλάδια για τη σωτηρία του Πάρκου. Ψευδοευαισθησία που εκλείπει τελείως, όταν ο δήμος Ιλίου έχοντας καταπατήσει μέρος του Πάρκου στα νότια, φτιάχνει χωματερή, γήπεδο και δρόμο, όταν αφανίζεται ο Πευκώνας των Αγ. Αναργύρων, αλλά και όταν οι δεσμευμένες - για “κοινωφελείς” σκοπούς - εκτάσεις από το δήμο Καματερού, παραδίδονται η μία πίσω απ’ την άλλη στους εργολάβους.

Το πάρκο ως παράδειγμα της γενικότερης πολιτικής χρήσης των δημόσιων χώρων

Τα παραπάνω δεν αποτελούν βέβαια στιγμές πολιτικής ευφυΐας των τοπικών αρχόντων για το πώς να βάλει κανείς στο χέρι, εύκολα και διακριτικά, τη δημόσια γη. Η πολιτική που εφαρμόζεται και στην περίπτωση του Πάρκου, εντάσσεται στα πλαίσια της αειφόρου ανάπτυξης, η οποία προωθείται περισσότερο από μια δεκαετία τώρα από την Ε.Ε. Ουσιαστικά πρόκειται για αναπτυξιακά έργα, που σύμφωνα με τους κυρίαρχους, θα μπορούν να αποφέρουν τα μέγιστα κέρδη, αξιοποιώντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της περιοχής και συμπεριλαμβάνοντας τα στο αρχικό project, ώστε να μην παρακωλύουν στη συνέχεια τη μπίζνα. Η αειφόρος ανάπτυξη ή βιώσιμη ανάπτυξη συνδυάζεται πάντα με τη νέα καραμέλα, αυτή του σεβασμού προς το περιβάλλον, ενώ στην πραγματικότητα αποσκοπεί στην περαιτέρω αποικιοποίηση της γης και τη διεύρυνση της εκμετάλλευσής της. Στην περίπτωση του Πάρκου αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξουν τέτοια επενδυτικά σχέδια που θα αξιοποιούν τον φυσικό πλούτο της περιοχής∙ για παράδειγμα θα μπορείς να ψωνίζεις σε ένα νέο υπερεξοπλισμένο MALL και μετά να τρως και να πίνεις έχοντας για θέα μια τεχνητή λίμνη με πάπιες, ενώ τα παιδιά θα περιηγούνται σε αίθουσες με ερπετά ή θα κάνουν bird watching… Αυτή την πολιτική ακολουθούν κατά γράμμα οι τοπικοί ηγετίσκοι, συνυπολογίζοντας ασφαλώς και τα διόλου ευκαταφρόνητα κονδύλια και μίζες που έχουν να καρπωθούν.

Προς επιβεβαίωση των όσων αναφέρθηκαν, η πρόσφατη απόφαση χρηματοδότησης του Πάρκου από το ΥΠΕΧΩΔΕ και τον όμιλο Λάτση. Σε συνάντηση που είχε ο Σουφλιάς με τον εκπρόσωπο του ΑΣΔΑ και τους κηδεμόνες δημάρχους, αποφασίστηκε η παροχή κονδυλίου 1.400.000 ευρώ και ετήσια χρηματοδότηση 400.000 ευρώ, για να αποκατασταθεί το πάρκο και να μπορέσει να “φιλοξενήσει” επενδύσεις που θα το συντηρούν. Η συμμετοχή του ομίλου Λάτση, γνωστού για την εμπλοκή του στην κατασκευή του MALL στο Μαρούσι, δεν αφήνει αμφιβολίες για το τι πρόκειται να ακολουθήσει. Επιπρόσθετα, στην ίδια συνεδρίαση, τέθηκε επικεφαλής του Φορέα διαχείρισης κάποια Συκιανάκη, εκ μέρους του Οργανισμού Αθήνας, η οποία πρόσφατα είχε εισηγηθεί τον αποχαρακτηρισμό μέρους του Υμηττού από δασική έκταση σε αστικό πάρκο. Οι σωστοί άνθρωποι, στις σωστές θέσεις… Με την όχι τυχαία τοποθέτηση της Συκιανάκη στην προεδρική θέση του Φορέα -την οποία για περισσότερα από έξι χρόνια καταλάμβαναν μόνο δήμαρχοι των περιοχών- οι δημοτικές αρχές θα νίψουν τας χείρας τους απέναντι στις όποιες αντιδράσεις υπάρξουν για την εξαφάνιση του πάρκου, διατηρώντας έτσι αμείωτα τα εκλογικά τους ποσοστά.

Και οι λοιποί καλοθελητές...

Πέρα από όλο αυτό το συρφετό, στο Πάρκο δραστηριοποιείται και μια μη κυβερνητική οργάνωση, η Ορνιθολογική Εταιρεία. Όπως όλες οι μη κυβερνητικές περιβαλλοντικές οργανώσεις, έτσι και η συγκεκριμένη αποτελεί μια καλή βιτρίνα περιβαλλοντικής ευαισθησίας, με διορθωτικές παρεμβάσεις στα θεσμικά περιβαλλοντικά “παραστρατήματα” και εκπαιδευτικά προγράμματα για τα πουλιά, που χαιρετίζονται και χρηματοδοτούνται από τη Vodafone. Ας μη γελιόμαστε. Οι οργανώσεις αυτές, με τις προτάσεις και τα προγράμματα για ορθολογικότερη μεταχείριση των οικοσυστημάτων, ουσιαστικά λειαίνουν τις πολιτικές λεηλασίας της φύσης από τους κυρίαρχους και τελικά καταφέρνουν να γίνονται οι πράσινοι διαμεσολαβητές στις θεσμικές διευθετήσεις.

Και ο κύκλος των επίδοξων σωτήρων του Πάρκου κλείνει με την Αριστερά, της οποίας οι οργανώσεις και δημοτικές παρατάξεις της περιοχής, είτε περιορίζονται σε ανώδυνες καταγγελίες για ανεπάρκεια και αδιαφορία του Φορέα, ζητώντας λογιστικούς ελέγχους, είτε διεκδικούν να αποδοθεί το Πάρκο στους κηδεμόνες δήμους για να το “φροντίσουν” αυτοί καταλλήλως. Πρόκειται για το γνωστό τρόπο με τον οποίο η αριστερά προωθεί το αγωνιστικό της προφίλ∙ η διεκδίκηση του Πάρκου δεν είναι παρά μια ακόμη ευκαιρία για την προώθηση του μοντέλου του ενεργού πολίτη, αυτού που με θλιβερές μαζώξεις και άσφαιρο καταγγελτικό λόγο εκτονώνει τις όποιες δυσαρέσκειες.

Τι σημαίνουν για την κυριαρχία οι δημόσιοι χώροι

Η τύχη των ελεύθερων χώρων είναι στενά συνδεδεμένη παγκοσμίως με τη μετάβαση στις νεωτερικές μορφές οργάνωσης, με την ενδυνάμωση του αστικού κράτους και τη δογματική αποδοχή του καπιταλισμού ως το μόνο βιώσιμο οικονομικό μοντέλο. Στα πλαίσια αυτά, από την αρχή της συγκρότησης του ελληνικού κράτους συντελέστηκε η αρπαγή της δημόσιας γης, η μετατροπή της σε κρατική ιδιοκτησία και η ακόλουθη εκποίηση της με πρόσχημα την ανάγκη για χρήμα, είτε για αναπτυξιακούς λόγους είτε απλά για την αποπληρωμή κρατικών χρεών.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το κράτος είναι αυτό που αποφασίζει για την τύχη του δημόσιου χώρου και τις χρήσεις του, χωρίς να χρειάζεται καν την παραμικρή κοινωνική συναίνεση ή συμφωνία πια. Κι επειδή όλα μετρώνται με τη λογική του κέρδους και την εξυπηρέτηση μεγάλων πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων, οι δημόσιοι χώροι πάντα καταλήγουν να πωλούνται στο παζάρι. Η γη αποτελεί πια το μεγαλύτερο πεδίο κερδοσκοπίας, χειραγώγησης κι ελέγχου πάνω στις ζωές μας.

Μέσα στις μεγαλουπόλεις, ως δημόσιος χώρος νοείται αυτός που περιχαρακώνεται στις τσιμεντένιες πλατείες, στους δρόμους και τα πεζοδρόμια και τα δημόσια κτήρια. Χώροι δηλαδή, αφιλόξενοι και άψυχοι, που σε καμιά περίπτωση δεν ενθαρρύνουν την ελεύθερη συνεύρεση των ανθρώπων, την ανάπτυξη δραστηριοτήτων, το παιχνίδι ή απλά το άραγμα και την ξεκούραση.Η τοποθέτηση security, οι ασφαλίτες και οι εξακριβώσεις ταυτότητας, οι κάμερες παρακολούθησης καθώς και η τρομοκρατία που καλλιεργείται ότι στα πάρκα και τις πλατείες κινδυνεύει ο καθένας από μετανάστες, πρεζόνια και κλεφτρόνια, απλά μαντρώνουν τους ανθρώπους μέσα στα σπίτια τους, καθιστώντας τούς όμηρους της αποξένωσης, της αντικοινωνικότητας και της τηλεαπάθειας. Μέσα από την καλλιέργεια φοβικών αισθημάτων όχι μόνο βρίσκει έδαφος η καταστολή και ο έλεγχος της κοινωνικής ζωής, αλλά ακόμα καλύτερα πετυχαίνουν την άνευ όρων παράδοση της ζωής και της ‘’ασφάλειας’’ μας στα χέρια τους.

Ο ιδιωτικός χώρος κυριαρχεί και σιγά σιγά καταβροχθίζει ό,τι έχει απομείνει από το δημόσιο. Η αστική γη δεν νοείται να έχει καμιά άλλη χρήση πλην της εμπορεύσιμης: μαγαζιά, ιδιωτικοί χώροι πληρωμένης διασκέδασης, τεράστιοι αυτοκινητόδρομοι που μεταφέρουν εργαζόμενους-καταναλωτές και προϊόντα στον προορισμό τους.

Ενώ για την αναψυχή μας υπάρχουν οι τσιμεντένιες πλατείες, πεζόδρομοι με μαγαζιά και αυτοκίνητα και βέβαια νεραντζιές και πικροδάφνες στα πεζοδρόμια. Η παντελής έλλειψη πρασίνου (και δεν εννοούμε τα παρτέρια και τις νεραντζιές), καθώς και η μη σύνδεση των λιγοστών δεντροφυτεμένων νησίδων τόσο μεταξύ τους, όσο και με την ολοένα συρρικνούμενη περιαστική βλάστηση, δυσχεραίνει την κυκλοφορία του αέρα και του οξυγόνου μέσα στην πόλη. Στην περιβαλλοντική επιβάρυνση συμβάλουν βέβαια και ο ολοένα αυξανόμενος οικοδομικός όγκος καθώς και η κάλυψη του αστικού εδάφους με άσφαλτο και άλλα δομικά υλικά, ενώ η ανάπτυξη μεγάλων αυτοκινητόδρομων περιφερειακά της πόλης, την αποκόπτει από τα βουνά, καταστρέφοντας ταυτόχρονα τη χλωρίδα και την πανίδα που υπάρχει στους πρόποδες τους και όχι μόνο.

Μέσα στο αστικό πεδίο κάθε σχεδιασμός της οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας συμβαδίζει απόλυτα με το μοντέλο της ανάπτυξης (ή της βιώσιμης ανάπτυξης όπως την αποκαλούν πια). Σ΄ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται κι η μεθοδευμένη εγκατάλειψη του πάρκου Τρίτση, από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς. Με την προσφιλή δικαιολογία, ότι δεν υπάρχουν οι απαιτούμενοι πόροι για τη συντήρησή του, το πάρκο έχει καταλήξει να είναι ένας χώρος παραδομένος σε κάθε λογής ιδιώτες και οικονομικά-πολιτικά συμφέροντα. Αυτή είναι η πάγια τακτική που ακολουθούν: αφού εκτοξεύσουν αλληλοκατηγορίες για τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, δηλαδή ποιος κατάφερε να φάει τα πιο πολλά, τα βρίσκουν κάτω απ΄ το τραπέζι μοιράζοντας πάλι την πίτα μεταξύ τους. Ο δημόσιος χαρακτήρας του πάρκου ουσιαστικά καταρρέει, αφού το ιδιωτικό συμφέρον εισβάλει δυναμικά κι επιθετικά, διεκδικώντας μερίδιο που θα του αποφέρει μεγάλα κέρδη. Φορώντας τον περιβαλλοντικό μανδύα, οι τρεις δήμοι και ο ΑΣΔΑ προσπαθούν να μας πείσουν ότι κόπτονται για τη σωτήρια του πάρκου, βαφτίζοντας τον καιροσκοπισμό, την ανικανότητα και το κυνήγι του κέρδους οικολογική συνείδηση.

Προταγματικές αντιστάσεις για ελεύθερους δημόσιους χώρους

Τόσο η πολεοδομική όσο και η οικονομική οργάνωση της πόλης τελικά διευκολύνουν την επιβολή της εξουσίας των λίγων τόσο πάνω στο χώρο όσο και πάνω στον άνθρωπο. Απέναντι σ΄ αυτή την αδηφάγα μηχανή, εναντιώνονται όλο και περισσότεροι άνθρωποι, διεκδικώντας να πάρουν τη ζωή πίσω στα χέρια τους. Προτάσσοντας την ανάγκη μας να πάψουμε να εξαρτιόμαστε από τον πολιτισμό της εκμετάλλευσης του ανθρώπου και της φύσης. Συλλογικά και αδιαμεσολάβητα διεκδικούμε όλους τους δημόσιους χώρους, τους απελευθερώνουμε και τους επανοικειοποιούμαστε κρατώντας τούς ζωντανούς, ως χώρους ανοιχτούς σε όλες και όλους για κοινωνική συνεύρεση και δημιουργία. Δεν τους ζητάμε να μας χαρίσουν τίποτα, ούτε διαπραγματευόμαστε άλλο πια τη ζωή, το χρόνο, την υγεία, τη διαφορετικότητα και τις ανάγκες μας.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι κάτοικοι των Πατησίων και της Κυψέλης που από τον Ιανουάριο του 2009 ξαναδημιουργούν και διαχειρίζονται συλλογικά και αυτοργανωμένα το πάρκο των οδών Κύπρου και Πατησίων, αντιστεκόμενοι στις επιθέσεις των μπάτσων και τα σχέδια του Δήμου Αθηναίων, ο οποίος κατέστρεψε το πάρκο με σκοπό τη δημιουργία πάρκινγκ, όπως επίσης και η δράση των κατοίκων των Εξαρχείων, οι οποίοι από το Μάρτιο του 2009 μετέτρεψαν το πρώην πάρκινγκ, ιδιοκτησίας ΤΕΕ, στη συμβολή των οδών Χ.Τρικούπη, Ναυαρίνου και Ζωοδόχου Πηγής, σε δημόσιο, συλλογικά διαμορφωμένο κι αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο.

Μορφές αντιστάσεων όπως οι παραπάνω, είναι πια μια πολύ συνειδητή επιλογή όλο και περισσότερων ανθρώπων. Η συνολική θεώρηση κι αντιμετώπιση όλων των ζητημάτων που άπτονται της ζωής και της καθημερινότητάς μας, οδηγούν σε μια ανυποχώρητα επιθετική στάση απέναντι στην ανελέητη εμπορευματοποίηση του χώρου και της ζωής μας. Μέσα από την αυτοργάνωση και την αντιϊεραρχική συνύπαρξή μας προχωράμε μαθαίνοντας, συζητώντας και συναποφασίζοντας. Η αυτοδιαχείριση της γης, του ζωτικού αυτού χώρου, έστω κι αν πρόκειται για την αστική γη, είναι αυτό που προτάσσουμε ως μέσο απελευθέρωσης και διαφύλαξής της.

Αντίσταση
στα αναπτυξιακά έργα
δήμων και φορέων

Χαρτογράφηση εγκατάλειψης και λεηλασίας: