Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

Για το διήμερο αλληλεγγύης σε Ίλιον και Αγίους Αναργύρους


Περίπου 180 σύντροφοι και συντρόφισσες διαδηλώσαμε το Σάββατο 19 Γενάρη στις γειτονιές μας, στο πλαίσιο του διημέρου αλληλεγγύης για τις καταλήψεις. Η πορεία ξεκίνησε από την πλατεία των Αγίων Αναργύρων και τελείωσε στην πλατεία Θηλέων (δημαρχείου Ιλίου). Μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα, πετάχτηκαν τρικάκια, "στολίστηκαν" οι τράπεζες και το δημαρχείο-μεγαθήριο-"κόσμημα" της πόλης, ως μια υπενθύμιση στους τοπικούς άρχοντες να μην διανοηθούν καν να μπουν σε σκέψεις για "αξιοποίηση" (βλ. καταστολή) τοπικών κατειλημμένων χώρων. Την πορεία συνόδευσαν από απόσταση και στο πίσω μέρος της κάποιοι τοπικοί παραγοντίσκοι της ελληνικής αστυνομίας και οι παρατρεχάμενοί τους (ασφαλίτες, περιπολικά κ.ά.). Μια διμοιρία ΜΑΤ εμφανίστηκε ως εισβολέας στην περιοχή από νωρίς το πρωί και στρατοπέδευσε στα μετόπισθεν του Α.Τ. Αγίων Αναργύρων.






























































Την Παρασκευή 18 Γενάρη, στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στον χώρο του Θερσίτη, βρέθηκαν πάνω από 100 άτομα. Έγιναν ενημερώσεις σχετικά με το πογκρόμ καταστολής σε κατειλημμένους χώρους και κατόπιν σχετικής εισήγησης για τις προεκτάσεις της καταστολής στις κοινωνικές αντιστάσεις αλλά και για το τι είναι και τι πρεσβεύουν οι αυτοοργανωμένοι και κατειλημμένοι χώροι (εστίες ανομίας για τα επιτελεία της καταστολής), ακολούθησε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση. Τέλος, πραγματοποιήθηκε αυτοσχέδια μουσική συναυλία στην οποία φίλοι και σύντροφοι είχαν την ευκαιρία να εκφραστούν με ήχους και μελωδίες τζαζ κι όχι μόνο!


αναδημοσίευση από το site του Θερσίτη

Παρέμβαση στο ΔΣ του ΝΑΤ για την παραχώρηση της κατάληψης Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά στο Δήμο Αθηναίων


Το πρωί της Παρασκευής 18/1, στις 11.00, είχε συγκληθεί το διοικητικό συμβούλιο του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου με πρώτο θέμα (όλως τυχαίως) την παραχώρηση από το ΝΑΤ στο Δήμο Αθηναίων, του κτιρίου της κατάληψης στην Πατησίων και Σκαραμαγκά, καθώς και άλλων δύο κτιρίων , Αχαρνών&Λιοσίων και Ομήρου&Ακαδημίας . Από τις 10 το πρωί υπήρχε στην είσοδο του κτιρίου ένας επικεφαλής γαλονάς και δύο ειδικοί φρουροί, ενώ απέναντι στην Αγία Τριάδα υπήρχε βανάκι με διμοιρία Υ.Μ.Ε.Τ.
Στις 10.50 δεκάδες σύντροφοι και συντρόφισσες προσέγγισαν το κτίριο του ΝΑΤ με στόχο την είσοδο και την παρουσία τους στο Δ.Σ.Οι σεκιουριτάδες και μπάτσοι που ήταν μέσα στο κτίριο, είχαν κλείσει την πόρτα και δεν επέτρεπαν αρχικά την είσοδο σε κανένα,είτε σύντροφο είτε ασφαλισμένο.Υστερα απο λίγη ώρα υπο την πίεση του κόσμου και κάποιων από τους αντιπροσώπους των εργαζομένων στο ΔΣ του ΝΑΤ, 6 σύντροφοι της κατάληψης μπήκαν μέσα και έκαναν παρέμβαση στο διοικητικό συμβούλιο.
Οι σύντροφοι τοποθετήθηκαν για την ιστορία, τις πολιτικές και δημιουργικές δραστηριότητες, τη στοχοποίηση και την εκκένωση της κατάληψης, την κεντρική κρατική-πολιτική επιλογή επίθεσης στις καταλήψεις και την ευθυγράμμιση Καμίνη, Φωτίου και Δένδια. Έκαναν κουρελόχαρτο τη ρητορική και τα ψεύδη περί αξιοποίησης του κτιρίου για το καλό των ασφαλισμένων, υποδεικνύοντας στα μούτρα των αντιπροσώπων των εφοπλιστών, ότι τα ταμεία των ναυτικών έχουν καταρρεύσει από τις φοροαπαλλαγές στο εφοπλιστικό κεφάλαιο, τη μαύρη εργασία των εργατών και την ισοπέδωση που επιβάλλεται από το κράτος και το κεφάλαιο σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Επίσης δηλώθηκε ρητά ότι πολλά πράγματα και υποδομές της κατάληψης είναι εγκλωβισμένα στο κτίριο, το οποίο χθες σφραγίστηκε εκ νέου και για οποιαδήποτε απώλεια ή καταστροφή τους θα είναι υπόλογοι,όπως ήδη είναι για τις 7 συλλήψεις που πραγματοποιήθηκαν κατά την εκκένωση της κατάληψης.Ο Φωτίου είπε μάλιστα ότι δε θα έρθει στο δικαστήριο και σε ερώτηση αν φοβάται και δεν έρχεται δεν απάντησε.Περισσότερο αναλυτικά στο video μέσα από το ΔΣ που θα ανέβει αργότερα.
Ο γλοιώδης, καριερίστας-καρεκλοκένταυρος πρόεδρος του ΝΑΤ Φωτίου ήταν ο μόνος που έδωσε το σόου του, λαμβάνοντας τις απαραίτητες απαντήσεις και φωνές,τόσο από τους συντρόφους, όσο κι από έναν από τους αντιπροσώπους των εργαζομένων στο ΔΣ. Δεν του έγινε η χάρη όμως ,αφού η συζήτηση για το θέμα της παραχώρησης της κατάληψης στο Δήμο Αθηναίων αναβλήθηκε.  Σε όλη τη διάρκεια της παρέμβασης  στο ΔΣ, οι σύντροφοι και συντρόφισσες πού ήταν έξω μοίραζαν κείμενα , πέταγαν τρικάκια και φώναζαν συνθήματα, ενώ  η μπλε διμοιρία ήταν αρκετά κοντά τους.Λίγο μετά παρουσιάστηκε και μία χακί διμοιρία η οποία παρατάχθηκε απέναντι απο το κτίριο του ΝΑΤ, ενω εντός του κτιρίου μπήκε απο την πίσω πόρτα μικρή δύναμη Υ.Μ.Ε.Τ. και έξω απο την αίθουσα του Δ.Σ. του ΝΑΤ υπήρχαν 15 ασφαλήτες .

Υ.Γ Ευχαριστούμε τους δεκάδες συντρόφους και συντρόφισσες, που παρά την κακοκαιρία και την απεργία στον ηλεκτρικό, ήταν εκεί.Η παρουσία τους ήταν καταλυτική.


ΣΑΜΑΡΑ, ΦΩΤΙΟΥ, ΔΕΝΔΙΑ ΚΑΙ ΚΑΜΙΝΗ ,Η VILLA ΚΙ Η ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ.
ΜΠΑΤΣΟΙ,ΔΙΚΑΣΤΕΣ,ΑΦΕΝΤΙΚΑ, ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΤΕ ΤΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΤΑ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.

αναδημοσίευση από το site της κατάληψης Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά

για το τι ακολούθησε την αποχώρηση των συντρόφων από το ΔΣ του ΝΑΤ ενημερωθείτε εδώ

Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

Για τη διαδήλωση αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής και την κατάληψη της γενικής διεύθυνσης δασών Θεσσαλονίκης


Την Τρίτη 15 Γενάρη πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα διαδήλωση αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής. Ο κόσμος συγκεντρώθηκε από τις 5 στο μετρό Πανόρμου. Στήθηκαν πανό και μικροφωνική από όπου εκφωνήθηκαν αποσπάσματα κειμένων συλλογικοτήτων που συνδιοργάνωσαν τη διαδήλωση. Λίγο μετά τις 6 ξεκίνησε η πορεία που κατευθύνθηκε μέσω της Πανόρμου στο πρώην Υπουργείο Περιβάλλοντος στην οδό Αμαλιάδος. Το κτίριο φρουρούνταν από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις. Εκεί σταθήκαμε για αρκετή ώρα φωνάζοντας συνθήματα όπως: ΟΥΤΕ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ, Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ κ.ά. Η πορεία συνέχισε για λίγο ακόμα μέχρι το μετρό Αμπελοκήπων, όπου και ολοκληρώθηκε.

 Η διαδήλωση αυτή ήταν μια ακόμα δράση αλληλεγγύης στο πλάι του ανυποχώρητου αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής. Ανυποχώρητη είναι και η αλληλεγγύη μας.

Ακολουθεί το κείμενο της συλλογικότητας του Αγρού που μοιραζόταν κατά τη διάρκεια της πορείας.




Αλληλεγγύη στον αγώνα των κατοίκων της Β.Α Χαλκιδικής ενάντια στα μεταλλεία χρυσού

Τα μεταλλεία Κασσάνδρας βρίσκονται στη Β.Α. Χαλκιδική, στο όρος Κάκαβος και περιλαμβάνουν κοιτάσματα χρυσού και χαλκού. Τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια, βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος κράτους, ντόπιων και πολυεθνικών επιχειρηματικών κύκλων, μεταβιβαζόμενα από τη μία εταιρία στην άλλη. Σήμερα ανήκουν στην Ελληνικός Χρυσός-Eldorado Gold (η τελευταία είναι καναδική εταιρία με δραστηριότητες σε διάφορες περιοχές του πλανήτη). Η Ελληνικός Χρυσός είναι συμφερόντων Μπόμπολα. Το 2003, μετά από μακροχρόνιους αγώνες των κατοίκων ενάντια στα μεταλλεία, η εταιρία μεταβιβάζεται στο ελληνικό δημόσιο (το deal αναλαμβάνεται από τον τότε υφυπουργό οικονομίας Πάχτα, νυν δήμαρχο της δημοτικής ενότητας Αριστοτέλη Χαλκιδικής και φανατικό υπέρμαχο των εξορύξεων), το οποίο την μεταπωλεί κοψοχρονιά την ίδια ημέρα στην ιδιωτικών συμφερόντων Ελληνικός Χρυσός.
Τον τελευταίο χρόνο, η Ελληνικός Χρυσός ως κοινοπραξία πλέον με την καναδική Eldorado Gold επιστρέφει δριμύτερη, μετά από μια σειρά ευνοϊκών γι’ αυτήν περιβαλλοντικών μελετών, νόμων, κρατικών γνωμοδοτήσεων και αποφάσεων του ΣτΕ, για ένα «μεγαλόπνοο έργο» στην περιοχή…
Η χαμηλή περιεκτικότητα σε χρυσό στην περιοχή (0,8 γρ./τόνο μεταλλεύματος) καθιστά αναγκαία την ανοιχτή εξόρυξη. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να γίνει διάνοιξη ενός κρατήρα διαμέτρου άνω των 1000 μέτρων και βάθους άνω των 400. Πρόκειται για μεγάλης κλίμακας επιφανειακές εξορύξεις που θα επιφέρουν την εγκατάσταση βαριάς βιομηχανίας μέσα στις επιβαρυνόμενες δασικές εκτάσεις. Τα στρέμματα δάσους που θα καταστραφούν, θα αντικατασταθούν με ένα τεραστίων διαστάσεων ανοιχτό όρυγμα τουλάχιστον 2χλμ, ένα εργοστάσιο εμπλουτισμού, αλλά και με δυο λίμνες πολλών στρεμμάτων απόθεσης των απόβλητων της διαδικασίας. Οι λεκάνες απορροής γειτονεύουν με ποτάμια που χρησιμοποιούνται για την υδροδότηση της Χαλκιδικής με αποτέλεσμα τη μόλυνση του πόσιμου νερού. Άμεση συνέπεια της βαθειάς εξόρυξης στην Ολυμπιάδα (660 μ. κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας) θα είναι και η υφαλμύριση του παράκτιου υδροφορέα.
Δάση που φιλοξενούν υπεραιωνόβια δέντρα, όπως οξιές, καστανιές, βελανιδιές και αείφυλλα πλατύφυλλα, πολλά είδη θηλαστικών, πτηνών, ασπόνδυλων, σπάνιων αμφιβίων και ερπετών απειλούνται με αφανισμό.
Η διαδικασία εξόρυξης και η επεξεργασία του μεταλλεύματος μολύνουν ανεπανόρθωτα το έδαφος, το νερό και την ατμόσφαιρα, αποκλείοντας μια για πάντα την πιθανότητα αναγέννησης της φύσης.
Σε ένα ερειπωμένο τοπίο, όπως αυτό που προετοιμάζουν οι εκσκαφείς της El Dorado Gold στα δάση της Χαλκιδικής, μπορούν να αναπτυχθούν μόνο ερειπωμένες ζωές. Πολυπληθείς κοινότητες υποχρεώνονται να εγκαταλείψουν τη γη τους, τον τόπο όπου διαμένουν και τις δραστηριότητές τους. Διαρρηγνύονται μια για πάντα κοινοτικοί δεσμοί και ρημάζονται οριστικά και αμετάκλητα ζωές, προς χάριν του κέρδους.

Μικρό ιστορικό των πρόσφατων αγώνων
Το 2001, μετά από περίπου 11 χρόνια κινητοποιήσεων ενάντια στα μεταλλεία χρυσού στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής (πορείες και μαχητικές συγκρούσεις με τα ΜΑΤ και τους μισθοφόρους της εταιρίας, επιθέσεις στα γραφεία της TVX, σαμποτάζ, δικαστικές διαμάχες), οι κάτοικοι μαζί με αλληλέγγυους καταφέρνουν να παγώσουν τη λειτουργία των μεταλλείων.
Η έναρξη πλήρους λειτουργίας του μεταλλείου, το οποίο, με συνοπτικές διαδικασίες (βλ. fast track) και ευνοϊκές προς την εταιρία περιβαλλοντικές μελέτες μεταβιβάζεται στην Ελληνικός Χρυσός, τοποθετείται στο 2009. Η κινητοποίηση των κατοίκων των γύρω περιοχών και των αλληλέγγυων είναι άμεση. Στις 12/7/2009 κατασκευάζεται φυλάκιο στο δάσος για την παρεμπόδιση της διέλευσης των εργατών που επιλέγουν παρά τις κινητοποιήσεις να συνεργαστούν με την εταιρία. Έτσι, μπλοκάρονται οι πρώτες εργασίες εγκατάστασης του μεταλλείου.
Στις  20/3/2012, η εταιρεία επιχειρεί να ξεκινήσει εργασίες, στέλνοντας συνεργείο της στο βουνό. Μετά από συγκέντρωση πλήθους κατοίκων της Μ. Παναγίας και Ιερισσού, οι εργασίες του συνεργείου σταματούν. Το μεσημέρι της ίδιας μέρας, κατ’ εντολή των προϊσταμένων τους και με την ανοχή της αστυνομίας οι 400 μισθοφόροι της Ελληνικός Χρυσός επιτίθενται στους 30 κατοίκους, τους ξυλοκοπούν, πυρπολούν το φυλάκιο και έκτοτε καταλαμβάνουν την περιοχή.
Ακολουθεί άμεση απάντηση 2500 κατοίκων και αλληλέγγυων από όλη τη Βόρεια Ελλάδα, που συγκεντρώνονται στο όρος Κάκαβος και έρχονται για άλλη μια φορά σε σύγκρουση με αστυνομία και μισθοφόρους, που απαγορεύουν κάθε πρόσβαση στο βουνό.
Μετά από σειρά κινητοποιήσεων, στις 10/10/2012 το ΥΠΕΚΑ δίνει εντολή να κοπεί όλο το δάσος των Σκουριών με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς τις απαιτούμενες άδειες. Ακολουθεί ανακοίνωση του υπουργείου, το οποίο «νίπτει τας χείρας του» σχετικά με την μεγάλης έκτασης αποψίλωση του δάσους.
Στις 21/10/2012 άλλη μια μεγάλη κινητοποίηση των κατοίκων στις Σκουριές δέχεται άγρια καταστολή. Τα ΜΑΤ κάνουν εκτεταμένη και συνεχή ρίψη χημικών και μάλιστα σε ευθεία βολή, ακόμη και μέσα στα οχήματα των αγωνιζομένων, ενώ τους σέρνουν έξω απ’ αυτά ξυλοκοπώντας τους. Συλλαμβάνονται 14 και τραυματίζονται δεκάδες αγωνιζόμενοι-ες.
Μέχρι σήμερα οι κάτοικοι αγωνίζονται ανυποχώρητα, ενώ ήδη έχει αρχίσει να οργανώνεται ένα μεγάλο δίκτυο αλληλεγγύης σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, που αντιστέκεται στη λεηλασία της φύσης και της ζωής και στηρίζει τον αγώνα των κατοίκων.

Για μια ακόμη λεηλασία «ανάπτυξης»
Οι επιχειρήσεις στα μεταλλεία Κασσάνδρας συνοδεύονται με όλα εκείνα τα πολύ γνωστά  περί «σωτήριας ανάπτυξης για την περιοχή, κατεπείγουσας ανάγκης, εθνικού συμφέροντος, αναπόδραστης επιλογής για την αποφυγή της χρεοκοπίας». Από αυτά αντλούνται τα όποια νομιμοποιητικά τους άλλοθι. Μια κρίση είναι πάντα ευκαιρία για τους «από πάνω» για αναδιάρθρωση, όχι όμως μόνο στο επίπεδο της εξυγίανσης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Μια κρίση πρώτα και κύρια αποτελεί τη στιγμή της μεγάλης επέλασης στους «από κάτω», ιδανικός τόπος και χρόνος για να αναδιευθετηθεί κάθε πτυχή της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, εις βάρος πάντα των εξουσιαζόμενων.
Η ρητορική περί ανάπτυξης αποτελεί πάντα βασικό ιδεολογικό βραχίονα νομιμοποίησης του καπιταλισμού και κατ’ επέκταση των πολιτικών του αστικού κράτους. Η ανάπτυξη, μέσα από τη συστηματική προώθησή της ως έννοια φορτισμένη με θετικό πρόσημο, ανάχθηκε σε υπέρτατο στόχο, σε πανανθρώπινο, οικουμενικό ζητούμενο, εξαιρώντας σκόπιμα τις όποιες φυλετικές, εθνικές, ταξικές και έμφυλες διαφορές. Πρόκειται για εύστοχη ετυμολογικά έννοια που χαρακτηρίζει με συνέπεια τις κινήσεις του καπιταλισμού.  Σίγουρα, τα μεταλλεία χρυσού, όπως και το πολύπαθο «έργο» της εκτροπής του Αχελώου παλιότερα, όπως και οι ανεμογεννήτριες που θέλουν να «κοσμήσουν» τα όπου γης βουνά, είναι έργα επέκτασης του κεφαλαίου, στη λογική της βελτιστοποίησης. Πώς λοιπόν να χαρακτηριστούν, αν όχι «ανάπτυξη»; Η ανάπτυξη είναι όμως πάντα συνώνυμη της λεηλασίας ζωών και γης.
Σε καιρό κρίσης, οι αναπτυξιακές πολιτικές αντλούν επιπλέον νομιμοποίηση, αφού παρουσιάζονται ως κύρια οδός για τη σωτηρία από την ύφεση (δεξιές και αριστερές συνιστώσες την εξυψώνουν σε σωτήρια λύση). Η χρονική επιλογή υλοποίησης των σχεδίων για τα μεταλλεία Κασσάνδρας έρχεται σε μια περίοδο που η κοινωνική οδύνη από τις πολιτικές της λιτότητας λειτουργεί ως ευνοϊκό υπόστρωμα για την κάμψη των αντιστάσεων των κατοίκων της περιοχής. Έτσι τουλάχιστον νομίζουν. Το να βρει κανείς δουλειά σήμερα είναι πολύ δύσκολο και υπάρχουν πάντα κάποιοι που ενδίδουν σ’ αυτόν τον εκβιασμό. Τέτοιοι είναι οι 400 μισθοφόροι τραμπούκοι της εταιρίας που τον περασμένο Μάρτιο επιτέθηκαν σε 30 αντιστεκόμενους ανθρώπους, ενώ ξήλωσαν και πυρπόλησαν το φυλάκιο που οι κάτοικοι είχαν χτίσει από το 2009 στις Σκουριές για να υπερασπίζονται από εκεί με βάρδιες το δάσος. Κι όλη αυτή η χαμέρπεια «για να μη χάσουν τη δουλειά τους»…
Ας μην ξεχνάμε: οι εξορυκτικές επιχειρήσεις αποτελούν βασικό πυλώνα της οικονομίας του καπιταλισμού, ενώ τις τελευταίες δεκαετίες σπέρνουν τη λεηλασία σε περιοχές που χτυπιούνται από την εξαθλίωση -περιοχές όπου μεγάλοι υπερεθνικοί οργανισμοί, βλ. ΔΝΤ, ΕΚΤ, σε συνεργασία με τις εγχώριες πολιτικές και επιχειρηματικές ελίτ διενεργούν τις πολιτικές της πιο στυγνής μορφής νεοφιλελευθερισμού.

Η διαφορετική γλώσσα των αγωνιζόμενων
Τα ζητήματα του ρυπογόνου αυτού πολιτισμού δε λύνονται με ορθολογικοποίηση της ανάπτυξης. Αυτός ο πολιτισμός είναι φτιαγμένος για να γεννάει εκμετάλλευση, ανισότητα, λεηλασία. Δεν εξορθολίζεται, ανατρέπεται. Να αρνηθούμε λοιπόν συνολικά τον κυρίαρχο πολιτισμό, εντείνοντας τις διαδικασίες καταστροφής του. Οι αντι-προτάσεις δε βρίσκονται στη συνδιαλλαγή με θεσμικούς παράγοντες, μιλώντας παραλλαγμένη τη γλώσσα τους: οι απαντήσεις βρίσκονται στους δίπλα μας, στις συλλογικές, οριζόντιες διαδικασίες, χωρίς ειδικούς, χωρίς αρχηγούς, χωρίς λογικές κέρδους. Να προχωρήσουμε τη διαδικασία δημιουργίας του δικού μας κόσμου, του κόσμου των «από κάτω», της ισότητας, της αλληλεγγύης, της ισότιμης συνύπαρξης με τη γη και τους οργανισμούς της.
Η πραγματικότητα που μας παρουσιάζουν για τους δημόσιους χώρους φαίνεται να είναι η μόνη εκδοχή. Αυτό όμως είναι ένα πολύ μεγάλο ψέμα. Οι αγώνες των ανθρώπων για την υπεράσπιση δημόσιων χώρων διαψεύδουν το θανατηφόρο μονόλογο της εξουσίας. Οι πρόσφατοι αγώνες των κατοίκων της Λαυρεωτικής και αλληλέγγυων ενάντια στη δημιουργία ΧΥΤΑ και την περαιτέρω υποβάθμιση της ζωής τους, οι αγώνες των κατοίκων της Λευκίμμης στη νότια  Κέρκυρα, οι κινητοποιήσεις των κατοίκων στο Αποπηγάδι, για τη μη εγκατάσταση ανεμογεννητριών στο βουνό, που θα σήμαινε την πλήρη καταστροφή του, είναι κάποιοι μόνο στο μεγάλο κατάλογο των μαχών που δόθηκαν και συνεχίζουν να δίνονται ενάντια στη λεηλασία της φύσης και της ζωής μας.
Ο αγώνας ενάντια στα μεταλλεία, ιδιαίτερα στη συγκεκριμένη συγκυρία, είναι εξαιρετικά σημαντικός. Στην περίοδο που οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, μέσα από την πολεμική συνθήκη του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, περνούν σαν οδοστρωτήρας των όποιων κεκτημένων, η ρητή και αμετάκλητη εναντίωση σε τέτοια «έργα» στη Χαλκιδική, στο Κιλκίς, στον Έβρο είναι κοινωνικό οδόφραγμα στις ορέξεις των κυρίαρχων. Ακριβώς γιατί οι καιροί υποβάλλουν σε εκβιασμούς και προβλήματα επιβίωσης που απαιτούν λύσεις, το να μην υποκύπτεις σε εξατομικευμένες λύσεις του στυλ «κάνω οτιδήποτε για να ζήσω, γίνομαι τσιράκι των αφεντικών, κανιβαλίζω…», το να αντιμετωπίζεις άγρια καταστολή με φυσικούς και υλικούς όρους και ωστόσο να συνεχίζεις, είναι πράξη αντίστασης, είναι επιθετική κίνηση ενάντια σ’ αυτούς που θέλουν να ορίζουν τις ζωές μας.

Ο αγώνας των κατοίκων της Χαλκιδικής και των αλληλέγγυων είναι υπόθεση όλων μας, ως φωτεινό κομμάτι του συνολικότερου αγώνα των «από κάτω» για την ελευθερία, και της ρητής διακήρυξης ότι οι ζωές μας δεν είναι αναλώσιμες, ότι στη γη αναλαμβάνουμε να στήσουμε τα ριζώματά μας, ότι η γη είναι ζωή και αυτή δεν παραδίδεται.  



Την ίδια μέρα πραγματοποιήθηκε από το Ανοιχτό Συντονιστικό Θεσσαλονίκης ενάντια στα μεταλλεία χρυσού κατάληψη στη γενική διεύθυνση δασών της αποκεντρωμένης διοίκησης μακεδονίας-θράκης.


Το Aνοιχτό Συντονιστικό Θεσσαλονίκης ενάντια στα μεταλλεία χρυσού πραγματοποίησε σήμερα, Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2013, από τις 12 το πρωί, κατάληψη στη Γενική Διεύθυνση Δασών της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης (οδός Καθ.Ρουσίδου 11, Θεσσαλονίκη), στο πλαίσιο κοινών δράσεων με τη Συντονιστική συνέλευση αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής και ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συνενοχή της εν λόγω υπηρεσίας στο περιβαλλοντικό έγκλημα της κατασκευής μεταλλείου που βρίσκεται σε εξέλιξη στις Σκουριές Χαλκιδικής.




Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε κατά τη διάρκεια της δράσης

 

Βλέποντας το δέντρο και κόβοντας το δάσος…

Σε μια ύστατη απόπειρα να διασώσουν το καπιταλιστικό σύστημα από την κατάσταση γενικευμένης κρίσης στην οποία έχει περιέλθει, κράτος και κεφάλαιο εντείνουν την καταλήστευση κοινών πόρων στο όνομα της ανάπτυξης: ιδιωτικοποιήσεις κοινών αγαθών και περιβαλλοντικά εγκλήματα, όπως η κατασκευή χρυσωρυχείων, ανεμογεννητριών και εργοστασίων καύσης απορριμμάτων, παρουσιάζονται ως αντίδοτα στην κρίση που γεννήθηκε από την ίδια την καπιταλιστική ανάπτυξη. Ειδικά για την περίπτωση των χρυσωρυχείων, οι μεταλλευτικές μεγα-εταιρίες και οι πολιτικοί τους υπάλληλοι κερδίζουν υπέρογκα ποσά σε βάρος όλων μας, λεηλατώντας και καταστρέφοντας ανεκτίμητα και κοινά σε όλες και όλους μας αγαθά, όπως η γη, τα δάση και το νερό. Κι όλα αυτά, προκειμένου να εξάγουν χρυσό, ένα εμπόρευμα με ελάχιστη χρηστική αξία για τις κοινωνίες, αλλά καταλυτική σημασία για το κεφάλαιο, καθώς συνιστά δείκτη της εμπιστοσύνης των επενδυτών στο νομισματικό σύστημα. Όταν η εμπιστοσύνη αυτή κινείται σε υψηλά επίπεδα, η τιμή του χρυσού είναι χαμηλή. Σε περιόδους κρίσης αντίθετα, όπως αυτές που διανύουμε, οι τιμές του κυμαίνονται σε πολύ υψηλά επίπεδα, γεγονός που προκαλεί τη μανιώδη επιδίωξη της εκμετάλλευσής του από τις μεταλλευτικές εταιρίες.
Δεν είναι τυχαίο ότι η σκανδαλώδης αγοραπωλησία των μεταλλείων στη ΒΑ Χαλκιδική έγινε την περίοδο της ευμάρειας, τότε που δεν θα της έδιναν πολλοί σημασία. Σε διάστημα λίγων ωρών, το 2003, το ελληνικό δημόσιο αγόρασε τα μεταλλεία Κασσάνδρας προς 11 εκ. ευρώ από την TVX Hellas και τα μεταπώλησε στην προ δύο ημερών ιδρυθείσα Ελληνικός Χρυσός, απαλλάσσοντας τη νέα ιδιοκτήτρια από οποιαδήποτε ευθύνη αποκατάστασης των περιβαλλοντικών καταστροφών που είχαν προκληθεί από την προηγούμενη εταιρία. Η μεταπώληση των μεταλλείων έγινε στην ίδια ακριβώς τιμή, ενώ επιπλέον, τα έσοδα του δημοσίου από τις μεταλλευτικές δραστηριότητες θα είναι μηδενικά, τη στιγμή που η σημερινή χρηματιστηριακή αξία της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε (95% ιδιοκτησία της καναδικής Eldorado Gold S.A. και 5% της ΑΚΤΩΡ Α.Ε.) ανέρχεται στα 2,3 δισ. ευρώ και η αξία των μεταλλευμάτων εκτιμάται στα 15,5 δισ. ευρώ! Παρά την καταφανώς σκανδαλώδη διευθέτηση της κυριότητας των μεταλλείων, αυτό που κυρίως μας αφορά είναι το γεγονός ότι η υλοποίηση της κατασκευής τους προωθείται τώρα, που σε συνθήκες γενικευμένης κρίσης, ο εκβιασμός που επιβάλλεται είναι απόλυτος: ή θα αποδεχτούμε επιλογές άμεσα και ολοφάνερα καταστροφικές, ή δεν θα καταφέρουμε να επιβιώσουμε. Η καπιταλιστική ανάπτυξη αποδεικνύεται στην πράξη ένας φαύλος κύκλος που, σε κάθε επανάληψη του, διαμορφώνει τους όρους για μια πιο άγρια εκμετάλλευση από τα κάθε λογής αφεντικά, μέσω της διάλυσης των κοινωνιών, της αποδυνάμωσης των ατόμων και της ολοένα και ισχυρότερης εξάρτησής τους από τον καπιταλιστικό μηχανισμό.
Στο πλευρό των αφεντικών τάσσεται κάθε κρίκος της αλυσίδας του κρατικού μηχανισμού, από τα υπουργεία μέχρι τις δασικές υπηρεσίες, των οποίων οι γνωμοδοτήσεις είναι απαραίτητες, έστω και τυπικά, για να προχωρήσει η λεηλασία. Χαρακτηριστικό είναι το πρόσφατο παράδειγμα (τέλη Σεπτεμβρίου) της έγκρισης των υλοτομικών εργασιών στη δασική έκταση των Σκουριών που έχει παραχωρηθεί στην «Ελληνικός Χρυσός» για την υλοποίηση των μεταλλευτικών έργων, μετά από σχετική αίτηση του Δασαρχείου Αρναίας προς τη Γενική Διεύθυνση Δασών της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης. Παρά το γεγονός ότι η Γεν. Δ/νση Δασών γνωμοδότησε αρχικά ότι δεν υπήρχε οριστική έγκριση της σχετικής τεχνικής μελέτης και έδωσε εντολή στο δασαρχείο να μην επιτρέψει καμιά υλοτομική εργασία, ενώ επιπλέον εξακολουθεί να εκκρεμεί η οριστική σχετική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, το ΥΠΕΚΑ την ίδια μέρα παρενέβη αυτόκλητα, προκειμένου να δώσει το πράσινο φως για την έναρξη των εργασιών. Τελικά, η υλοτόμηση εγκρίθηκε από την εν λόγω υπηρεσία, μετά από επίπληξή της από το ΥΠΕΚΑ, λόγω νέου αιτήματός της για επιβεβαίωση της έγκρισης, το οποίο σημείωνε ότι οι επεμβάσεις που θα πραγματοποιούνταν θα ήταν εκτεταμένες και θα είχαν μη αντιστρεπτό χαρακτήρα. Όπερ και εγένετο…
Παράλληλα με την προβολή και επιβολή του «σωτήριου» ρόλου της ανάπτυξης, το κράτος επιχειρεί να προασπίσει τα συμφέροντά του – που ταυτίζονται με αυτά των εταιριών – και με έναν ακόμη τρόπο: την χειραγώγηση της κοινής γνώμης προς την ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων, έτσι ώστε να καταστεί αφενός ευκολότερη η καταστολή τους και να αναδειχθεί αφετέρου η κρατική «αποτελεσματικότητά» όσον αφορά την πάταξη της αντίστασης στο νόμο των αφεντικών, η οποία χαρακτηρίζεται «ανομία». Στο πλαίσιο της εντεινόμενης κρατικής επίθεσης, καταστέλλονται ολοένα και περισσότερο – τόσο με όρους συχνότητας, όσο και αγριότητας – οι αδιαμεσολάβητοι αγώνες όλων εκείνων που δεν πειθαρχούν στις επιταγές της καπιταλιστικής ανάπτυξης και νομιμότητας, προκειμένου, μέσω της τρομοκράτησης τους, να καμφθεί κάθε έκφραση συλλογικής αντίστασης, να φιμωθεί κάθε φωνή ανυπακοής, να εκλείψει κάθε ιδέα που ανοίγει το δρόμο για την οικοδόμηση ενός ελεύθερου κόσμου.
Στην περίπτωση των μεταλλείων, σε παγκόσμιο επίπεδο, η βία και η καταστολή των εξορυκτικών εταιριών και των εκάστοτε κυβερνήσεων που υποβοηθούν την εκπλήρωση των συμφερόντων του κεφαλαίου, έχει εκδηλωθεί με ποικίλα πρόσωπα. Σε κάποιες περιπτώσεις, όπως στο Ελ Σαλβαδόρ και στο Περού, έχει φτάσει μέχρι και τη δολοφονία διαδηλωτών. Σε άλλες πάλι, όπως στις Σκουριές Χαλκιδικής, οι εταιρίες συγκροτούν μισθοφορικούς στρατούς, συναποτελούμενους από σεκιούριτι, αλλά και εργαζομένους τους, για να προστατέψουν τη λεηλατημένη γη και τις εγκαταστάσεις τους, μέσω του τραμπουκισμού και της τρομοκράτησης όσων είναι αποφασισμένες και αποφασισμένοι να διεκδικούν καθημερινά το δίκαιο του αγώνα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού. Ταυτόχρονα, το κράτος, ως αυθεντικά πιστός υπηρέτης του κεφαλαίου και επιδεικνύοντας τη μέγιστη συνέπεια στο δόγμα της μηδενικής ανοχής, προκειμένου να καταστείλει τις κινητοποιήσεις και να διασπείρει τον φόβο, ενεργοποιεί πρωτοφανή μεγέθη κατασταλτικών δυνάμεων, που πραγματοποιούν μανιώδεις ρίψεις δακρυγόνων μέσα σε εν κινήσει αυτοκίνητα, αλλά και στοχεύοντας στα σώματα των διαδηλωτών σε ευθεία βολή, προκαλώντας σοβαρούς τραυματισμούς, εφαρμόζουν προληπτικούς ή εκδικητικούς ελέγχους σε οχήματα που κατευθύνονται ή αποχωρούν από τις κινητοποιήσεις και προβαίνουν σε δεκάδες προσαγωγές και συλλήψεις διαδηλωτών, ακόμα και με την εισβολή σε σπίτια, προσάπτοντας τους ως κατηγορία την ίδια τη συμμετοχή τους σε κινητοποίηση.
Ωστόσο, σε μια περίοδο κατά την οποία ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός της καπιταλιστικής ανάπτυξης επιχειρεί – με όπλο την εντεινόμενη καταστολή – να επεκταθεί σε κάθε πτυχή της κοινωνικής πραγματικότητας, επόμενο είναι οι ακραίες επιθέσεις που έχουν δεχθεί οι κινητοποιήσεις στη Χαλκιδική να μην συνιστούν μεμονωμένο γεγονός. Βασανιστήρια διαδηλωτών σε αστυνομικά τμήματα, πρωτόγνωρες εικόνες ξυλοδαρμού και συλλήψεις διαμαρτυρόμενων εργαζομένων, τακτική καταστολή γενικών απεργιών και φοιτητικών κινητοποιήσεων, ρατσιστική βία της συνεργασίας αστυνομίας και χρυσής αυγής στο πλαίσιο της αντιμεταναστευτικής επιχείρησης «Ξένιος Ζεύς» αποτελούν μερικά μόνο από τα παραδείγματα της κρατικής βίας που έχει ασκηθεί κατά τη διάρκεια των πρόσφατων μηνών.
Τμήμα της γενικευμένης αυτής καταστολής αποτελούν και οι πρόσφατες επιθέσεις του κρατικού και παρακρατικού μηχανισμού απέναντι σε κοινωνικές-κινηματικές δομές: καταλήψεις, αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και κινηματικές υποδομές. Η κατασταλτική αυτή δράση επιδιώκει να αφανίσει κάθε χώρο ελευθερίας, αυτόνομης έκφρασης, συλλογικής δημιουργίας, αυτομόρφωσης και αντιπληροφόρησης. Κάθε εστία αντίστασης, που συνιστά εμπόδιο στη βαρβαρότητα της κρίσης, των εξουσιαστικών σχέσεων, της εκμετάλλευσης, της εμπορευματοποίησης των ζωών μας και του ατομικισμού, αντιπροτείνοντας την αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα και τη ζωή. Κάθε συλλογικότητα που δεν ετεροκαθορίζεται από πρωτοπόρους καθοδηγητές, σωτήρες και άνωθεν επιβαλλόμενους νόμους, αλλά αυτοθεσμίζεται, μέσω της αυτοοργάνωσης, των οριζόντιων, αδιαμεσολάβητων και αντιιεραρχικών διαδικασιών και της ισότητας, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, εθνικότητας ή κοινωνικής καταξίωσης.
Η επίθεση στις κινηματικές δομές, που συνιστούν καταλύτες για την κυκλοφορία των αγώνων, αφορά όλες και όλους μας, καθώς αποτελεί τμήμα μιας μεθοδευμένης επίθεσης, που επιχειρεί να διασπείρει τον φόβο και που αναμένεται να γενικευτεί, θέτοντας στο στόχαστρο το σύνολο των κοινωνικών αγώνων, με σκοπό την επίτευξη της ανεμπόδιστης κυκλοφορίας του κεφαλαίου. Κράτος και κεφάλαιο επιχειρούν μέσω της καταστολής να μας στερήσουν το δικαίωμα να αποφασίζουμε και να αγωνιζόμαστε για τις ζωές μας και, ταυτόχρονα, εξαρτούν την επιβίωσή μας από το αν θα υποκύψουμε στον εκβιασμό της κρίσης, που προτείνει νέες καταστροφές και οδηγεί στην απελπισμένη επιδίωξη της ατομικής διάσωσης, στην ταύτιση με τα συμφέροντα των αφεντικών και στην αδιαφορία για τις συνέπειες προς το κοινωνικό σύνολο.
Αν θέλουμε να αντισταθούμε στα σχέδια της δικτατορίας του χρήματος και να αγωνιστούμε για έναν άλλο κόσμο, δεν θα αναγνωρίσουμε κανέναν εκβιασμό που μας προτείνει την επιβίωση αντί για τη ζωή, γιατί αρνούμαστε «τον κόσμο στον οποίο η εγγύηση ότι δεν θα πεθάνουμε από πείνα ενέχει τον κίνδυνο να πεθάνουμε από ανία»1ή από παραίτηση. Δεν θα εναποθέσουμε το μέλλον μας στα χέρια σωτήρων, δεν θα τρομοκρατηθούμε από την εντεινόμενη καταστολή και δεν θα εγκλωβιστούμε σε καμιά δυική κατανόηση του έννομου και του άνομου, γιατί μας αρκεί ότι ο αγώνας μας είναι δίκαιος. Αντίθετα, με όπλα την κοινωνική αλληλεγγύη και τη συλλογική συνείδηση, θα υπερασπιστούμε τους κοινούς πόρους, τους απελευθερωμένους χώρους και τους αδιαμεσολάβητους αγώνες μας, αποτρέποντας τη διάρρηξη του κοινωνικού ιστού. Όσο γι αυτούς που επιχειρούν να καταστείλουν την ελευθερία μας, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι αυτή δεν προσδιορίζεται χωρικά, αλλά κυοφορείται στις ιδέες και πραγματώνεται στους αγώνες μας, γι αυτό δεν καταστέλλεται και δεν ποινικοποιείται. Θα πρέπει να αποδεχτούν ότι θα μας βρίσκουν πάντα μπροστά τους, αγωνιζόμενους και αγωνιζόμενες ενάντια στα μεταλλεία, στη Χαλκιδική, στη Θράκη, στο Κιλκίς, στη Ρουμανία, στη Βουλγαρία, στη Δημοκρατία της Μακεδονίας και όπου αλλού χρειαστεί να προασπίσουμε τους κοινούς χώρους και τους δίκαιους αγώνες ενάντια στον πόλεμο εθνικών και υπερεθνικών αφεντικών και στην άλωση των κοινών αγαθών και της ζωής μας.
Η ανάπτυξη επιτάσσει : «όλα για τ αφεντικά»
Οι κοινωνικοί αγώνες αντιτάσσουν: «όλα για όλους»
Ανοιχτό Συντονιστικό Θεσσαλονίκης ενάντια στα μεταλλεία χρυσού
http://nogoldthess.espivblogs.net/ no.gold.thess[at]espiv.net

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη

Την Τρίτη το μεσημέρι και σε ώρα που έξω από την κατάληψη υπήρχε λαϊκή αγορά, έγινε εισβολή αστυνομικών δυνάμεων στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη. Με τσεκούρια έσπασαν τα παράθυρα και ανέβηκαν στην ταράτσα για να συλλάβουν συντρόφους/ισσες που βρίσκονταν μέσα. Γύρω στη 1 το λεωφορείο με τους 10-15 συλληφθέντες πέρασε από την πλατεία Αμερικής κατευθυνόμενο προς την ΓΑΔΑ.

Μικρό χρονικό του φιάσκου της εισβολής στην κατάληψη:
[14:00] Συγκεντρώνονται αλληλέγγυοι στην πλατεία Αμερικής. [15:00] Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συλληφθέντες της κατάληψης Λ.Κ.37 έξω από τη ΓΑΔΑ [16:00] 200 άτομα συγκεντρώνονται στη ΓΑΔΑ και διαρκώς πληθαίνουν. [17:00] Οι συλληφθέντες αφήνονται ελεύθεροι δίχως κάποια κατηγορία. Το κτίριο επανέρχεται στα χέρια του κόσμου του αγώνα και της αυτοοργάνωσης.



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37

Η κλιμακούμενη κατασταλτική επίθεση πάνω στους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες είναι μέρος της συνολικής επίθεσης που έχουν εξαπολύσει το κράτος και το κεφάλαιο πάνω σε ολόκληρη την κοινωνία και ιδιαίτερα στα πληβειακά της στρώματα για τη μεγιστοποίηση της υποταγής και της εξαθλίωσής της μέσα σε συνθήκες γενικευμένης κρίσης, χρεωκοπίας και αποσύνθεσης του όλου πολιτικοοικονομικού συστήματος. Οι καταλήψεις ως συλλογικοί χώροι αυτοοργάνωσης, αντίστασης και αλληλεγγύης είναι συστατικά κι αναπόσπαστα μέρη των κοινωνικών - ταξικών αγώνων από τα κάτω και η προάσπιση των καταλήψεων σήμερα που βρίσκονται στο επίκεντρο της καταστολής είναι υπόθεση όλων των αγωνιζόμενων ανθρώπων και συνολικά του ευρύτερου κοινωνικού-ταξικού κινήματος. Μιλώντας ειδικότερα και συγκεκριμένα, η κατάληψη της Λέλας Καραγιάννη 37 βρίσκεται αυτή τη στιγμή, άμεσα και διακηρυγμένα, στο στόχαστρο της καταστολής. Γι’ αυτό και καλείται κάθε πολιτική, κοινωνική και ταξική συλλογικότητα του αγώνα από τα κάτω, κάθε αγωνιστής και αγωνίστρια, να συνδράμει τώρα στην προάσπισή της. Ζούμε ιστορικές στιγμές. Ας σκεφθούμε κι ας πράξουμε αναλόγως, για να μην επιβληθούν πάνω στην κοινωνία και τους αγώνες της η ωμή βία, η διάχυση του φόβου και τα άθλια ψέματα του αναδυόμενου σύγχρονου ολοκληρωτισμού του κράτους και των αφεντικών. Ούτε βήμα πίσω! Ο αγώνας συνεχίζεται σε κάθε σημείο εκδήλωσης της καταστολής, εμπνεόμενος από τη μακρόχρονη ιστορία του κι από τις πολύ πρόσφατες παραδειγματικές εκφράσεις του, την ανακατάληψη της Villa Amalias το πρωί της 9ης Γενάρη 2013 από πολλές δεκάδες καταληψιών και αλληλέγγυων, οπλισμένων με το δίκιο και το κουράγιο τους απέναντι στους πάνοπλους πραιτωριανούς τους καθεστώτος, καθώς και τη συσπείρωση περισσότερων από δέκα χιλιάδων διαδηλωτών στην μεγαλειώδη πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις στις 12 Γενάρη 2013. Κάθε κατάληψη και αυτοδιαχειριζόμενος χώρος που βρίσκεται στο στόχαστρο της καταστολής να γίνει στις μέρες που έρχονται σημείο συσπείρωσης, αντίστασης κι αλληλεγγύης όλου του φάσματος των αγωνιζόμενων από τα κάτω απέναντι στον επελαύνοντα ολοκληρωτισμό. Σε ό,τι αφορά την Κατάληψη της Λέλας Καραγιάννη 37, βρισκόμενη πάντα τα τελευταία 25 χρόνια στην πρώτη γραμμή αναρίθμητων αγώνων, δεν παραδίδεται, μάχεται! Το κτήριο της Λέλας Καραγιάννη 37, εγκαταλελειμμένο στην τύχη του από το 1960, από την πρώτη στιγμή που καταλήφθηκε έγινε αντικείμενο μακράς και κοπιώδους φροντίδας πολλών καταληψιών και αλληλέγγυων που το μετέτρεψαν από χώρο ερήμωσης, σκουπιδότοπο και νεκροταφείο ζώων, σε έναν εύχαρι χώρο ζωής, στέγασης της καθημερινής ζωής πολλών ανθρώπων, μικρών και μεγάλων, κι ενός πλήθους πρωτοβουλιών και πολιτικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων. Δεν θα αφεθεί ανυπεράσπιστο να επιστρέψει, όπως τόσα κατειλημμένα κτίρια που εκκενώθηκαν, στην κατάσταση της ερήμωσης και της εγκατάλειψης που βρισκόταν πριν να καταληφθεί, στις 15 Απρίλη 1988. Αλληλεγγύη σε όλες τις καταλήψεις που χτυπήθηκαν ή απειλούνται να χτυπηθούν από την καταστολή.

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ / ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ / ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ 25 ΧΡΟΝΙΑ / ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2013

Παρασκευή 18 + Σάββατο 19 Ιανουαρίου εκδήλωση, συγκέντρωση - πορεία

Παρασκευή 18 Ιανουαρίου
Εκδήλωση στον Θερσίτη (Νέστορος κι Ευαγγελιστρίας, Ίλιον) για την αλληλεγγύη και την οικονομική ενίσχυση των διωκόμενων συντρόφων και των καταλήψεων
18:00μ.μ. - Ενημέρωση και Συζήτηση
21:00μ.μ. - Μουσική βραδιά
Σάββατο 19 Ιανουαρίου
11:00 Συγκέντρωση - Πορεία στην πλατεία Αγίων Αναργύρων

Πεμπτη 17 Ιανουαρίου εργαστήρι αυτομόρφωσης

Συνεχίζουμε τα εργαστήρια αυτομόρφωσης την Πέμπτη 17 Ιανουαρίου στις 6μ.μ. στον χώρο του αγρού.

Μαθαίνουμε να πλέκουμε (Φέρνουμε βελόνες πλεξίματος και νήμα)

Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013

ΤΡΙΤΗ 15 ΓΕΝΑΡΗ συγκέντρωση-πορεία αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Β.Α Χαλκιδικής ενάντια στα μεταλλεία χρυσού

Συγκέντρωση στης 5μμ στην πλατεία Πανόρμου (σταθμός μετρό) οπου θα ακολουθήσει πορεία

Την Τρίτη λόγο της συγκέρντρωσης-πορείας ο αγρός θα παραμείνει κλειστός.

Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2013

Κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις και τους διωκόμενους αγωνιστές/αγωνίστριες


ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ/ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΩΝ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΣΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΕΣ ΔΟΜΕΣ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ


πλατεία αγίων αναργύρων

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

Θέλετε να μάθετε τι έχει μέσα η κατάληψη Σκαραμαγκά;

… πριν σας το πουν οι μπάτσοι και τα ρουφιανο-ΜΜΕτους;


ΟΧΙ! Αυτή είναι μία “εστία ανομίας” στα Εξάρχεια…
Μην ψάχνετε στο site της αστυνομίας και μην κάνετε ζάπινγκ στις 8. Χαρά μας να σας ξεναγήσουμε εμείς στη μικρή μας κομμούνα!

Υποδομές | Λειτουργίες


Υπόγειο
·             Ξυλουργείο / Αποθήκη Ξυλείας
·             Εργαλειοθήκη [1]
Συνεργείο επισκευής ποδηλάτων
Ισόγειο
·             Μουσικό στούντιο (υπό κατασκευή)
1ος οροφος
·             Κουζίνα για μαγείρεμα   (συλλογική κουζίνα)
2ος όροφος
·             Αίθουσα Η/Υ

·             Βιβλιοθήκη /  Αναγνωστήριο (δείτε κι εδώ)

·             Αίθουσες συνελεύσεων
·             Δωμάτιο συλλογής μεταχειρισμένων ρούχων (κρατούμενες/οι, χαριστικά παζάρια)
·             Πινγκ-πονγκ
3ος όροφος
·             Αίθουσα χορού και άθλησης


·             Πίστα αναρρίχησης
·             Εργαστήριο ραπτικής
·             Αποδυτήρια
·             Δωμάτια φιλοξενίας (υπό επισκευή)

αναδημοσίευση από το μπλογκ της κατάληψης Σκαραμαγκά







Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2013

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ 93 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ VILLA AMALIAS MEΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΑΔΑ

Τίποτα λιγότερο από την αδιαπραγμάτευτη θέση μας για τους κοινωνικούς χώρους που στηρίζουμε και μας στηρίζουν. Τίποτα διαφορετικό από αυτό που λέμε και κάνουμε τόσα χρόνια στις καταλήψεις, στους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, στις διαδηλώσεις, στις απεργίες και στους δρόμους.
Γι’ αυτό και οι φορείς της εξουσίας που τοποθέτησαν ένοπλους φρουρούς έξω από τη Villa Amalias δεν θα μπορούσαν ποτέ να μας κάνουν να απογοητευτούμε, να λιγοψυχήσουμε, να σταματήσουμε, να σταυρώσουμε τα χέρια.


Σήμερα, 9 Γενάρη, σύντροφοι και συντρόφισσες ανακαταλάβαμε το κτίριο της Villa Amalias κάτω από τη μύτη των δυνάμεων καταστολής που το φρουρούσαν. Ένα κτίριο συνδεδεμένο με την ιστορία του ανατρεπτικού κινήματος εδώ και 22 χρόνια, αλλά και με τις αξίες-αρχές που νοηματοδοτεί για εμάς.

Από την πρώτη στιγμή ανοίγονται πανό και στήνεται μικροφωνική όπου διαβάζονται κείμενα. Την ίδια στιγμή εκατοντάδες αλληλέγγυοι-ες συγκεντρώνονται γύρω από την κατάληψη. Δύο ώρες μετά και χωρίς εισαγγελική παρουσία, δυνάμεις των ΕΚΑΜ (συνεπικουρούμενες από όλων των ειδών τις αστυνομικές δυνάμεις καθώς και ελικόπτερου) εισέβαλαν στην κατάληψη συλλαμβάνοντάς μας.
Λίγη ώρα μετά, σύντροφοι και συντρόφισσες καταλαμβάνουν τα κεντρικά γραφεία του κυβερνητικού κόμματος της ΔΗΜΑΡ, αναδεικνύοντας την απόλυτη σύμπλευση του συγκεκριμένου φορέα με τις επιλογές του Σαμαρά και του Δένδια. Μετά από επέμβαση της αστυνομίας προσήχθησαν και οι 40 σύντροφοι και συντρόφισσες.
Το κράτος στην προσπάθειά του να ανακόψει τις κινήσεις αλληλεγγύης που ξεδιπλώνεται επιλέγει να εισβάλει σε έναν ακόμα κοινωνικό χώρο, την κατάληψη Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά, συλλαμβάνοντας άλλους 8 συντρόφους μας.


Ανακαταλάβαμε τη φυλασσόμενη Villa Amalias γνωρίζοντας ότι θα δεχτούμε επίθεση και προφανώς θα συλληφθούμε. Θα το ξανακάνουμε όσες φορές χρειαστεί και για αυτήν και για οποιονδήποτε άλλο κοινωνικό χώρο αντίστασης των από τα κάτω χτυπηθεί. Το ξαναλέμε ακούραστα: Δεν μας φοβίζουν ούτε τα όπλα τους, ούτε η λάσπη που πετάνε.

Με τη σημερινή ανακατάληψη αναδείξαμε ότι η ολομέτωπη επίθεση του κράτους που θέτει σήμερα στο στόχαστρο τις καταλήψεις, τους αυτοοργανωμένους χώρους και τις δομές του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού κινήματος, όπως και τους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες, δεν είναι μονόλογος. Η καρδιά, η θέληση για αγώνα και η επιθυμία για έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας αποδεικνύονται πιο δυνατά από τους στρατούς τους.
Δεν θα καταφέρουν ποτέ να μας νικήσουν, γιατί όσες δυνάμεις καταστολής κι αν επιστρατεύσουν δεν μπορούν να καταπνίξουν την αντίσταση, την αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη.
Δεν θα καταφέρουν ποτέ να μας νικήσουν γιατί δεν είμαστε εκατό, είμαστε χιλιάδες. Είμαστε ένα κομμάτι του κόσμου που αγωνίζεται ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, την κρατική τρομοκρατία και τον εκφασιμό. Κομμάτι των ντόπιων και μεταναστών εργαζόμενων, ανέργων, μαθητών, αντιστεκόμενων στις γειτονιές, διωκόμενων και φυλακισμένων αγωνιστών, που δεν σκύβουν το κεφάλι. Μαζί τους υψώνουμε μια γροθιά αντίστασης όπως τη στιγμή της σύλληψής μας.
Δικό μας όπλο είναι η αλληλεγγύη, την οποία νιώσαμε πολύ δυνατά σήμερα. Δύναμή μας οι συλλογικές αντιστάσεις.
Στους καιρούς των μνημονίων, η επιβαλλόμενη εξαθλίωση, η ολοένα εντεινόμενη φτωχοποίηση της κοινωνίας, αποτελούν το μέλλον που επιβάλλει το κράτος και ο καπιταλισμός. Σε αυτούς τους καιρούς, που η βία του συστήματος κλιμακώνεται και το κράτος μόνιμης έκτακτης ανάγκης εγκαθιδρύει τον ολοκληρωτισμό, η κοινωνική επανάσταση είναι ο μόνος δρόμος. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη στεκόμαστε συνειδητά στα πόδια μας, προτάσσοντας την αυτοοργάνωση, την αντίσταση, την αλληλεγγύη και επιχειρούμε να κάνουμε το ένα βήμα παραπάνω… Να οργανώσουμε την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση. Στον καιρό που η κυρίαρχη συνθήκη είναι «θα τα χάσουμε όλα», εμείς αγωνιζόμαστε για την αντιστροφή της: «Να τα κερδίσουμε όλα!»

Αν δεν αλλάξουμε όλοι εμείς τα πράγματα, δεν θα το κάνει κανείς. Όλα συνεχίζονται…

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΛΑΙΛΑΠΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ, ΝΑ ΑΝΤΙΤΑΞΟΥΜΕ ΤΗ ΘΥΕΛΛΑ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ!

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΟΛΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ VILLA AMALIAS, ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ, ΤΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΣΟΕΕ, ΤΟΝ 98 FM, ΤΟ ΣΤΕΚΙ XANADU, ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΕΛΤΑ, ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ



Οι 93 συλληφθέντες της Villa Amalias